Report: Een jaar geen kleding kopen

Eind juni 2013. Een berichtje van mijn collega in de groepsapp:

Meiden, ik ga een uitdaging aan: een jaar lang geen kleding kopen… Wie doet er mee?!”

Inmiddels een wereldwijde bekende beweging. In Nederland was het in 2012 Laura de Jong die hier aandacht voor vroeg, middels haar afstudeerproject ‘Free Fashion Challenge’.

Kort samengevat gaat het erom dat de consument bewustwording krijgt van zijn of haar shopgedrag en was het ook hoog tijd voor een tegenreactie op de overconsumptie. De zogeheten fast fashion zorgt ervoor dat wij er ieder seizoen weer fantastisch en anders uit kunnen zien. We kunnen veel en goedkope items aanschaffen, maar dat verhaal heeft natuurlijk vaak een keerzijde. Over het algemeen zit er achter goedkope items geen lekker verhaal qua omstandigheden en milieu.

Nu was ik al fan van bewuste kleding en deed ik niet mee met de snelle mode, maar er viel nog wel een slag te maken qua shopgedrag.

Goed. Er werd niet echt happig op het berichtje gereageerd. Een jaar lang geen kleding kopen? Dat kan nooit! En niet alleen geen kleding. Niets. Ook geen schoenen, accessoires of tweedehandskleding. Zelfs geen giften in die categorie aannemen.

Ook hielp het ook niet echt mee dat wij op dat moment met elkaar in een kledingwinkel werkte. Ha! En juist doordat ik er bijna iedere dag tussen stond en het uiterlijk hét onderwerp van gesprek bleek, was ik op den duur helemaal klaar met die kleding.

Het werd, wat mij betreft, te belangrijk gemaakt. We maakten elkaar een beetje gek zo.

Een paar weken daarvoor vertelde een bezoekster toevallig dat ze ook een jaar geen kleding had gekocht, omdat ze zo moe werd van het moeten moeten moeten kopen van nieuwe dingen. We hadden haar als klant natuurlijk wel gemist, maar het verhaal intrigeerde mij wel. Ze kwam bij ons haar eerste item kopen na die uitdaging. Het ging gepaard met veel moeite, want ze had langer dan een jaar geen geld aan kleding uitgegeven. Dan is het opeens veel geld voor een vestje. Ik kon het me nog niet voorstellen dat het na zo’n jaar echt lastiger zou worden om geld uit te geven aan kleding. Nu was mijn inkomen op dat moment dusdanig minimaal en moest ik al goed bedenken waar ik het aan uitgaf, maar ik kon het best. Niet zozeer alles aan kleding, maar ook aan liflafjes zoals een echte vrouw betaamd.

Een jaar geen kleding kopen - 1

Ik besloot de uitdaging aan te gaan en hier ook direct mee te starten. Oké, ik maakte er een mooie datum van. 1 juli 2013.

In de dagen die tussen het besluit en 1 juli in zaten had ik het idee dat ik nog heel veel moest aanschaffen [maar wat ik niet deed] en had ik ook een veto in gedachte. In augustus had in namelijk een bruiloft staan en daar wilde ik graag nog een mooi jurkje voor scoren.

De eerste maand. Appeltje eitje. Vooral trots dat ik er mee begonnen was.

De tweede maand. Bruiloft. Tja, wat ging ik doen? Ik had deze afspraak op zich wel met mezelf gemaakt, maar toch kwam ik daar een beetje van terug. Doordat ik een paar weekjes niets gekocht had, ging ik me afvragen of ik het wel echt nodig had. Nee, natuurlijk heb ik het niet echt nodig. Er hangen voldoende leuke jurkjes in mijn kast en ik heb eventueel ook vriendinnen met te gekke outfits die ik zou kunnen lenen. Uiteindelijk heb ik een jurkje uit mijn eigen kast getrokken en daar eens andere pumps onder gedragen. Helemaal goed.

De wintermaanden gingen voorbij en ik had er geen enkele moeite mee. Ik had genoeg warme dingen in de kast en het voelde ook eigenlijk wel goed om een item eens wat vaker te dragen. Opvallend was ook dat ik meer moeite kreeg met liflafjes kopen. Die bewustwording qua shopgedrag ging dus verder dan mode alleen. Het geld uitgeven aan ‘iets’, behalve eten en drinken, ging gepaard met twee keer nadenken.

Zodra de lente begon en de nieuwe collectie in de winkels kwam te hangen, werd het wat lastiger. Ik was al best een tijdje bezig en liep voor me gevoel toch wel lang in dezelfde broek rond. Nu wilde ik eigenlijk ook wel wat leuks en nieuws hebben… Maar het mocht niet. Het mocht ook echt niet van mezelf. Nu wilde ik het afmaken.

Aan het einde van mijn jaar niets-kopen, ging ik een maand naar Amerika, waaronder New York. Een jaar eerder had ik een potje gemaakt om daar los te gaan qua shoppen. Maar A: onze koffers zaten al best vol voor zo’n maand. En B: ik had totaal die behoefte niet. Uiteindelijk heb ik daar wel mijn eerste item gekocht. Drie keer nadenken voordat je naar de kassa loopt en zelfs dan nog een keer nadenkt. Maar wat was het leuk om zo bewust te kiezen voor een item! Tot op de dag van vandaag ben ik er nog steeds blij mee, besef ik me dat het echt een bewuste koop was en voelt het nog steeds best goed.

Na het jaar ging ik onbewust door. Het nieuwe shopgedrag ging dus in m’n systeem zitten.

En natuurlijk heb ik in de tussentijd wel wat nieuwe dingen aangeschaft, maar allemaal bewust en langzame mode. Nog steeds word ik blij van het dragen van iets nieuws: het kan je weer net even die boost geven. Maar doordat ik nu minder en bewuster koop, word ik er nog blijer van. Daarnaast weet ik ook welke kleding er in mijn kast hangt en ben ik daar tevreden mee. De behoefte om dan ook steeds iets nieuws te kopen is echt een stuk kleiner geworden. Af en toe haal ik de kast leeg, geef ik dingen weg die ik een jaar niet gedragen heb en zoek ik weer nieuwe combinaties. Oude items gaan dan opeens weer herleven.

Het dubbele gevoel in mijn verhaal zit ‘m in het feit dat ik een paar jaar zelf in een winkel heb gewerkt en graag wil dat de mooie en goede winkels overeind blijven. Dus ik zal geen pleidooi houden om nooit meer kleding te kopen. Maar doe het alsjeblieft bewust en eerlijk.

Of even een jaartje niet.

Volg Inger ook op Instagram en bekijk @derozemus voor de mooie kaartjes die ze maakt.
Je kunt Moderne Hippies volgen op Facebook, Instagram, YouTube en Twitter.

Deze week staat in het teken van Fashion Revolution Week. Vergeet niet op Fashion Revolution Day (24 april) een ‘label selfie’ te maken! Tag het merk en vraag #whomademyclothes?

Lees ook:

10 reacties

Romy -

Mooi artikel! Ik wil de uitdaging ook aangaan, voor een half jaar. Ik koop al vaak bewust tweedehands, maar nog altijd een tikkeltje te veel denk ik. Mijn kast hangt namelijk al vol leuke items. Jouw verhaal motiveert me om dit te doen! Thnx!

Jennifer -

Tof zeg! Ik doe dit onbewust denk ik wel. Ik koop vrij weinig kleding. Misschien moet ik het maar bewust gaan doen haha

Inger -

Wat een leuk verhaal – dank voor het delen Daphne!
Herkenbaar dat je uiteindelijk inderdaad niet zo veel mist… Tof dat je daar van op vakantie bent gegaan. Jouw verhaal heeft zo een leuke bijdrage aan de boodschap van slow fasion, thanks!

Sabine -

Echt supergoed! Zelf koop ik al mijn hele leven bijna nooit kleding. Ik haat winkelen namelijk haha. Ik koop alleen iets als ik het nodig heb, bijvoorbeeld iets netjes voor op mijn werk. De laatste keer dat ik kleding heb gekocht was een jaar geleden, en tussendoor 1 keer schoenen (die had ik ook echt nodig). Ik heb voor julie een galajurk nodig en die heb ik gehuurd, ook handig want die jurk kan best door heel veel mensen hergebruikt worden.

Inger -

Dan zit jouw shopgedrag wel goed 😉 – dank voor je reactie!

Zoë -

Nog altijd super trots op je sis!

Inger -

Thanks babe!

Veerle -

Superleuk om te lezen! Ik probeer ook bewuster kleding te kopen en als ik dan ook iets koop er echt over na te denken en voor iets te gaan wat langer mee gaat. Zo doen je zonder veel moeite toch nog iets voor een beter milieu :)

Inger -

Leuk te horen & goed bezig Veerle – keep up the good work!

Daphne -

Tof! In 2015 heb ik ook een kledingkooploos jaar gedaan. Ook geen tweedehands items. Gewoon niets. Want die kledingkast hing toch wel erg vol. En wat ging het me makkelijk af. Ik meed de drukke winkelstraten met de grote modeketens en zette iedere maand een klein bedrag opzij als extra motivatie. Aan het eind van het jaar had ik een mooi potje wat ik in eerste instantie wilde spenderen aan nieuwe items die ik ‘gemist’ had in het voorgaande jaar, of een goede basic. Maar eigenlijk heb ik niets gemist. En dat potje heb ik besteed aan een vakantie die al een tijdje op mn wishlist stond! Om het helemaal af te ronden heb ik onlangs met een vriendin een kledingruilfeestje georganiseerd. Het perfecte excuus om de kledingkast goed uit te mesten (pfoe, wat hingen er veel items in mijn kast die ik een heel jaar niet gedragen had!) en samen met vriendinnen onder het genot van een hapje en een drankje nieuwe tweedehands kleren te scoren. Maar dus geen fast fashion én wel een goed verhaal.
Zo tof om te merken dat steeds meer mensen en bedrijven zich bewust worden van de schadelijke gevolgen van de fast fashion industrie. Let’s go slow!

Reageer ook