Dagboek // Eerste ontmoetingen

A simple hello could lead to a million things

Ik hou van mensen leren kennen en eerste ontmoetingen, de potentiële ongemakkelijkheid kan ik net zo intrigerend vinden als de instant relaxte vibe. Bijzonder toch, hoe je soms met iemand die je net een kwartier geleden hebt ontmoet ineens de meest filosofische gesprekken kan hebben. Laatst had ik weer zo’n ontmoeting, lucky me ;-).

Hij vertelde me in de loop van de avond dat hij altijd de volgende vraag stelde aan mensen: ‘Waar word je blij van?’, omdat dat bijzonder veel zegt over een persoon. Vaak komen mensen dan met redelijk algemene begrippen, negen van de tien keer ‘reizen’. Hij vroeg zich dan af: maar wat dan aan reizen? Daar kunnen nog zo veel verschillende drijfveren en motieven achter zitten: je horizon verbreden, andere culturen ontdekken, één zijn met de natuur, je dagelijkse sleur en verplichtingen ontvluchten, noem maar op… De ene voorkeur voor ‘reizen’ kan totaal verschillen van de andere. Interessant punt vond ik dat. Ik kon dan ook niet direct antwoord geven op die vraag en dat is nou stiekem dus precies waar ik blij van word; mensen die me aan het denken zetten en me uitdagen om dingen eens vanuit een ander standpunt te bekijken!

Mmm, laat dat nou ook precies hetgeen zijn wat ik het mooie vind aan reizen en alle mensen die je tijdens een reis ontmoet. Het gegeven dat reizen je een totaal andere context geeft, waardoor je de wereld vanuit een ander perspectief gaat bekijken en alles wat je normaal als vanzelfsprekend beschouwt in een ander daglicht wordt gezet. Dit resulteert vaak in bewondering voor het onbekende en een hernieuwde waardering van het vanzelfsprekende.

Het grappige is dat ik normaal gewend ben een vraag direct terug te spelen – dat is wat ik als gespreksleider hoor te doen – dus de onderzoeker in mij had in deze situatie gezegd: ‘Maar vertel, waar word jij dan blij van?’ Pas de volgende dag realiseerde ik me, enigszins beschaamd, dat ik dit niet gevraagd had. Op dat moment onbewust, maar toch met reden denk ik nu en zeker niet uit desinteresse. De reden? De aantrekkingskracht van het mysterie. Jawel, soms kan deze dromer – hoe nieuwsgierig ook – dus ook genieten en blij worden van de onwetendheid, waarin alles nog mogelijk is. Hoe persoonlijk het gesprek tot en na dit onderwerp ook was, deze vraag terugspelen en vooral het antwoord erop wilde ik bewaren voor een volgende keer!

Liefs, Anouk

PS Maar vertel lieve moderne hippies, waar worden jullie blij van? 😉 …en vooral ‘waarom’ dan?

Reageer ook