Fashion Revolution Tag

In het teken van de Fashion Revolution Week wordt dit artikel deze week nog eens naar voren gehaald, maar is oorspronkelijk gepubliceerd op 24 april 2015. Let op: deze tag is dus ingevuld vóór mijn beslissing om enkel fair & tweedehands te kopen (hier kan je daar meer over lezen)! Over dat laatste lees je deze week natuurlijk ook meer.

Vandaag is het Fashion Revolution Day! Op deze dag staan we extra stil bij de vraag: “Who made my clothes?”.

FRD2015_socialmedia_logo_campaign_pink

Hoewel jullie in dit artikel terug hebben kunnen vinden hoe complex dit onderwerp is, staan we vandaag wereldwijd stil bij deze vraag. Waarom? Omdat het op deze dag precies twee jaar geleden is dat de grote kledingfabriek Rana Plaza in Bangladesh instortte. Bij deze verschrikkelijke ramp kwamen meer dan duizend mensen om. Duizend mensen die bezig waren met het maken van onze kleding!

Speciaal voor deze dag is de Fashion Revolution Tag in het leven gebracht. En natuurlijk vul ik die met liefde in. En ik hoop dat veel (mode)bloggers ‘m vandaag nog overnemen, zodat we met z’n allen een viraal effect kunnen creëren en een heleboel mensen laten nadenken over de herkomst van hun kleding. Later invullen mag natuurlijk ook: zolang je er maar (ooit) bij stilstaat.

Fashion Revolution Tag

Als je de deuren van jouw kledingkast opendoet, wat valt dan als eerste op?
Dat het één grote bende is. Afgelopen jaar heb ik meerdere malen geprobeerd de kast op te schonen, soms verkoop ik het op de IJ-hallen, Vintage Marketplace of Bohemian Marketplace, maar het meeste doneer ik aan het Leger des Heils. Maar TOCH blijft het een puinhoop(je).

Hoe zou je jouw ‘geschiedenis’ wat kledingstijl betreft omschrijven?
Ik was vanaf m’n 12e opeens best wel modebewust. Ik las heel graag ELLEgirl (wat een heerlijk tijdschriftje was dat!) en ging op jonge leeftijd bijvoorbeeld shoppen in De 9 Straatjes in Amsterdam, waar je toen nog veel (betaalbare) tweedehandswinkeltjes had. Ik dacht in zekere zin niet heel bewust na waar m’n nieuwe kleding vandaan kwam, maar ik vond het vanaf die leeftijd heerlijk om te snuffelen tussen rommelmarkten en opende met liefde de oude dozen van m’n oma waar haar oude jurkjes in zaten. Die mocht ik dan eigenlijk ook altijd hebben!

M’n kledingstijl was daarom lange tijd: jurkjes van oma, retro hoedjes van de tweedehandswinkel en nieuwe laarsjes van Invito. Ik was wel een stuk meer in to bloemetjes en pareltjes, maar verder is m’n stijl eigenlijk niet zo gek veel veranderd. Toen ik geslaagd was voor de middelbare school, werd ik zelfs omgeroepen tot “best geklede meisje van de school”. Daar was ik natuurlijk best een beetje trots op.

IMG_5336

Hahaha :) Say hello to mini-me uit 2005 (17 jaar oud)

Maar toen kwam ik een paar jaar in een kleding-identiteitscrisis. Ik verhuisde naar Amsterdam en ging enorm veel doen aan “underground” dansstijlen, zoals locking en housedance. Opeens droeg ik stoere Adidas sneakers onder m’n schattige bloemenjurkjes. Of een baseball-pet boven m’n klassieke jasje. Het zag er niet uit.

En toen, toen was er nu :) En nu val ik eigenlijk weer terug op het stijltje van de middelbare school. Een goede mix van markten, tweedehands, oma, Free People, H&M en Zara. Zoiets. Tegenwoordig met iets meer “online” vondsten via bijvoorbeeld Vintage Marketplace, Bohemian Marketplace of Etsy. Ik probeer ook “lokaal” te blijven, zelfs op afstand. Momenteel heb ik contact met een meisje uit Costa Rica, dat ik heb leren kennen toen ik daar op reis was. Zij vindt veren op straat en maakt daar oorbellen van. Ik ben fan van veren oorbellen, maar dan wel 100 % natuurlijk. Ik doe zeker m’n best om het zo fair mogelijk te laten verlopen, en dan is het vaak in dit soort gevallen heel uniek! Als ik uiteindelijk grof geld ga verdienen (haha) wil ik ook graag enkele handmade designer stukken hebben; tweedehands design mag ook zeker.

Wat vind je belangrijk bij de aanschaf van nieuwe kleren?
Dat ik “de klik” heb. Zodra ik een item zie en ik denk: “JA!”, dan krijg ik er sowieso geen spijt van en draag ik het jaaaaaaren. Maar echt. En ik vind het zonde om echte ‘classics’ weg te doen, want ik denk ergens dat mijn kleindochter het misschien ook wel heel tof zou vinden om mijn oude jurkjes later aan te doen. Ik ben echt een groot voorstander van eerlijke kleding, maar soms kan ik “duurzamer” kopen als ik echt helemaal verliefd ben op één item waarvan ik weet dat ik ‘m nog heel m’n leven bij me zal hebben. Ik houd de eerlijke, duurzame kledingmerken zeker in de gaten, maar het is vaak (nog) niet volledig mijn smaak.

Koop je jouw kleding bewust (e.g. let je op keurmerken of de filosofie van het merk) of is dit een ver-van-je-bed show?
Ik heb het altijd in me gehad om op zoek te gaan naar handgemaakte items of te snuffelen bij de rommelmarkt. Ook ben ik fan van vintage kilo sales en kledingruilen. Dit is echt een combinatie van bewust bezig zijn met kleding recyclen en puur omdat ik de zoektocht zo super leuk vind. Ik ben absoluut steeds bewuster aan het worden, maar ik ben geen heilig boontje. Máár, ik vind het ook wel steeds leuker om trots te zijn op een merk dat ik draag. Dat vergelijk ik nu met vroeger: toen was ik namelijk heel trots op één t-shirtje van Replay, waar ik heel lang voor had gespaard. Ik dacht niet na over waar het vandaan kwam, maar ik was wel heel erg gek op het merk (dat was toen “in”). Nu ben ik trots op één trui van Armed Angels. Maar juist omdat ik het zonder schuldgevoel mag dragen. Ik hoop dat dit laatste steeds meer een trend gaat worden.

Wat denk jij van de huidige situatie in de kledingindustrie?
Ik vind het verschrikkelijk. Echt ver-schrik-ke-lijk. De massa van de kledingindustrie is gewoon een grote puinhoop (net als mijn kledingkast) en het ergste is nog: de meerderheid van de mensen heeft geen idee wat erachter zit. Ze weten het vaak simpelweg niet, staan er niet bij stil – net als ik jarenlang heb gedaan – of kijken er bewust voor weg. Dat laatste vind ik al helemaal naïef en raar. De documentaires Jeroen Pauw in BangladeshDe slag om de klerewereld en Sweatshop – Deadly Fashion en het boek Talking Dress hebben echt mijn ogen geopend. Ik gun het iedereen om hetzelfde te doen, je gaat echt anders naar je kleding kijken. Probeer je eens te bedenken dat een ander met bloed, zweet en tranen die broek voor jou in elkaar heeft gezet. Dan kan je toch wel janken?

Wat is jouw favoriete kledingstuk, en waarom? Aansluitend op deze vraag: maak een foto van jezelf in dat favoriete kledingstuk, binnenstebuiten met het label op de foto en de vraag aan het betreffende merk #whomademyclothes? Vervolgens tag je 3-5 andere bloggers om ook mee te doen!
M’n huidige favoriete kledingstuk is de Faithful Shaggy Jacket van Free People. Een heerlijk merk met een typische bohemian free spiritness. Ik heb er echt voor gespaard, want items van Free People (via hun eigen site) importeren is enorm duur.

IMG_5312

IMG_5313

En dan, volgens de opdracht: binnenstebuiten!

IMG_5311

Het eerste wat ik deed (nadat ik ‘m binnen had) was kijken naar het kaartje, en daar schrok ik toen eerlijk gezegd wel van: “Fabricado Na China”. Dat, terwijl de blog van Free People heel veel schrijft over eerlijkheid en duurzaamheid. Dat vond ik heel dubbel. Ik ben namelijk echt fan van hun stijltje en het zijn items die (voor mij dus) levenslang mee zullen gaan.

IMG_5331

IMG_5310

IMG_5334

Oproep!

Vandaag is de dag dat we onszelf allemaal moeten laten horen aan dit soort grote merken. Daarvoor wil ik jou vragen mee te helpen en mee te doen aan de volgende opdracht:

FRD2015_instructions_insideout

Jaja, denk daar maar eens over na…

IMG_5314

Ik tag VeraLaura en Nancy voor deze tag! Natuurlijk mag je ‘m zelf altijd overnemen. Ik zou het in ieder geval op prijs stellen als je meedoet aan de #whomademyclothes campagne! En houd de site vandaag in de gaten, want er komt vanmiddag een fijne winactie op de site met Armed Angels, een heel eerlijk merk!

Denk jij na over hoe ‘eerlijk’ jouw kleding is?

17 reacties

Pingback: Polaroid Wall #8 -

Vera -

Mooie tag. Morgen komt ie van mij online.
Wat heb je een gave oorbel in btw! En je jas/jacket/vest vind ik ook heel tof.

Mooi gefotografeerd. Doe je dat zelf of heb je een fotograaf ingehuurd? :-)

Marte -

Ik zorg dat de instellingen goed staan, vertel hoe de foto er ongeveer uit moet komen te zien en bewerk een en ander, m’n vriendje(s) moet(en) dan alleen nog maar klikken 😉

Vera -

:-) Good work!

Maartje -

Super fijn om te zien dat je aandacht besteed aan Fashion Revolution Day en kritisch nadenkt over je kledingaankopen. Hoop dat nog veeeel meer bloggers en fashionista’s je goede voorbeeld gaan volgen : )

Zelf koop ik veel tweedehands kleding, ruil ik uiteraard veel kleding (#kledingruilenrocks) en koop ik bewust nieuwe items van fijne merken als People Tree, ArmedAngels en MissGreen. Gelukkig komen er steeds meer leuke kledingmerken en webshops die eerlijke & toffe kleding verkopen.

Met zijn allen hebben we de macht om onze vreselijke kledingindustrie om te vormen tot iets waar we allemaal blij van worden. Maker en drager. Let’s do it!

Marte -

Yeahhh, let’s do it!!

Eva -

Toen ik ‘m invulde realiseerde ik me weer dat er eigenlijk bizar weinig terecht is gekomen van mijn bewust kleding kopen-plan. Het jammere is vooral dan ook dat ik niet weet of mijn favoriete merk fair is of niet, hopen dat hun ogen een geopend worden door de #whomademyclothes-tag op social!

Marte -

Aah, nou… Ik vind dat je heel eerlijk & puur bent in jouw tag en dat vind ik SUPER!

Iris -

Interessant om te lezen! En wat liep je er al hip bij back in the days 😉 Ik heb hem zelf ook ingevuld dus daarom extra leuk om jouw antwoorden te lezen! Jouw kledingstijl vind ik echt geweldig-fantastisch-mooi.

Marte -

Hahahaha, dank je! Wat lief!

Manja -

leuke post!
Ik vind het heel dubbel, als wij geen kleding meer kopen, hebben de arbeiders in Azie geen inkomen. Hoe erg de omstandigheden zijn, nu hebben ze iets van een inkomen. Ik denk dus niet dat de oplossing is, geen kleding meer kopen. Maar aan de andere kant, wel kleding kopen, dan denken de grote merken ook; wat maakt het uit, kleding wordt toch wel gekocht. Een tijdje terug had je zo’n serie met Britse (en misschien ook eentje met NL) jongeren, die naar fabrieken gingen om te werken. Daaruit bleek ook, erg dubbel en een moeilijke kwestie. Soms heb ik periodes dat ik er echt op let, soms helemaal niet. Bewuste kleding is vaak of te duur of niet mijn stijl. En waar ik vroeger heel goed was in de unieke kleding uit de tweedehandskleding rekken te pikken, lukt me dat nu helemaal niet meer. Ik denk wel altijd heel bewust na als ik iets koop, ga ik het echt dragen, hoe kan ik het combineren, zo heb ik nooit miskopen.

Marte -

Helemaal mee eens Manja! Dat is dus ook niet de oplossing, maar daarom is zo’n dag als vandaag wel goed om je gezicht te laten zien aan de grote merken en dat we er wel degelijk IETS van vinden. Verder sta je er toch ook super goed in! Je bent er in ieder geval mee bezig :)

Reageer ook