INSPIRATIE

De filosofie van Annemarie // Complimentjes…

compliment

“An, leuk truitje! Nieuw?”

“Nee, oud en van H&M voor een tientje! Maar waar zijn die coole laarzen van?”

Ik had natuurlijk ook kunnen zeggen dat het me goed deed, dat de persoon in kwestie mij er blijkbaar goed uit vond zien. Zou het voor mijn ‘complimentmaker’ heel veel hebben toegevoegd dat ze nu weet hoe oud mijn truitje is en hoeveel hij kostte? Schijnbaar is het accepteren van een compliment voor mij (en vele anderen) een sport op zich. Het is toch tof dat iemand de moeite neemt om zoiets te zeggen, in plaats van een jaloerse blik te werpen. Waarom moeten complimenten bijna altijd worden gebagatelliseerd? En waarom heb ik vrijwel altijd de behoefte iets aardigs terug te zeggen? Complimenteren is toch geen ruilhandel?

Als het om complimenten geven gaat, ben ik de moeilijkste niet. Als ik iets mooi, leuk, gewaagd of stoer vind, ben jij de eerste die het hoort. Als het iets minder positief voor je uitpakt, spreekt mijn gezicht doorgaans boekdelen (sorry, work in progress!).  Maar wat is eigenlijk de juiste reactie op een vriendelijk woord? De afgelopen paar weken ben ik een mini-experiment gestart over dit fenomeen. Ik ben heel bewust gaan onderzoeken wat complimenteren met een ander doet (Ja, daarom was ik plotseling zo aardig, mensen ;-)). Zelf ging ik de complimenten die ik kreeg accepteren met: Bedankt. PUNT. Zo, dat voelde tegennatuurlijk, kan ik je vertellen!

De uitkomst van mijn experiment vond ik heel verrassend. Ik merk dat als je heel bewust iets aardigs zegt tegen mensen, ze een soort Nike Air Max aankrijgen. Je ziet ze groeien. Door die primaire non-verbale reactie word je zelf ook vrolijk. Vervolgens is er verwarring: Wat moet ik hiermee? Wil ze iets van me? Meent ze dit nou? Aardig gedrag vinden wij schijnbaar heel apart. Daarna komen de excuses die we allemaal kennen en gebruiken: kleine moeite, hoort erbij, part of the job. Niemand zegt eigenlijk: Tof, dank je! Ik deed dat wel en daarbij kreeg ik blikken van: arrogant ding, hoezo zeg jij niets terug? Deze reactie bleek dus ook niet de juiste te zijn en het aantal complimenten nam ook zienderogen af.

Conclusie van mijn onderzoek: de insteek van een compliment is fantastisch, de uitwerking is een stuk lastiger dan we denken. Maar hoe moet ik dan eigenlijk reageren? Aangezien het antwoord voor mij uitbleef breidde ik mijn research uit met literatuur en ik heb het gevonden:  “Een gepaste reactie op een compliment is gewoon een bedankje voor dat compliment. Je kijkt de ander aan met een glimlach en laat hem blijken dat je de aandacht en lof waardeert. Je hoeft je niet te verontschuldigen, je hoeft het compliment niet door te schuiven naar iemand anders. Je hoeft ook niet meteen een compliment terug te maken. Het compliment dat je krijgt is een stukje persoonlijke waardering van de ander die je als een warme douche zou moeten ondergaan…”. Ik ben dus blijkbaar op de goede weg, het zal die glimlach wel zijn geweest ;-).

Laat het uitgerekend vandaag Nationale Complimentendag zijn! Ik wil graag het spits afbijten door iedereen die mijn blog leest, deelt en liket een compliment te geven. Het doet me extreem goed dat jij de tijd neemt om mijn hersenspinsels tot je te nemen. Daar ben ik trots op! Ik zou zeggen maak jezelf en je omgeving vandaag blij met uitbundige, oprechte en waanzinnige complimenten en accepteer dat mensen ook jou enorm waarderen. Ik ben daar sowieso één van. Die heb je al in de pocket! Zoals een goede vriendin van mij altijd zegt: een complimentje is een cadeautje, pak het uit en geniet ervan!

Bron: Het groot complimentenboek – Frank van Marwijk & Hans Poortvliet

Psst.. Heb jij al gestemd op onze MH Marte (oprichter van deze website & organisator Moderne Hippies Markt) als “Leukste Ondernemer van Amsterdam”? Vandaag is de laatste dag waarop je kunt stemmen! Support en stem hier!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.