DAGBOEK

Everything starts with a dream

Processed with VSCOcam with e2 preset

Ik loop op het strand in Australië met m’n zus en Olivia Newton-John – precies zoals ze eruit zag in de film Grease. Witte jurk en al. Het is warm, het waait, we lopen op blote voetjes op het strand.

We lopen het strandhuis binnen en opeens sta ik met drie andere mensen. De drie mensen zijn mijn reisvrienden en we hebben het over Zuid-Afrika. Want hadden we het daar niet nóg meer naar onze zin? Zuid-Afrika was onze utopie. Daar leef je zoals je hoort te leven.

“Ja maar, als we het daar zo naar onze zin hadden… Waarom gaan we dan niet gewoon terug?” zegt één van de vrienden. Een mannelijke vriend met een ruig uiterlijk, in m’n droom zijn we goede vrienden. We kijken elkaar allemaal aan en denken: tja, waarom inderdaad eigenlijk ook niet?

Ik word wakker. In m’n fijne thuis, naast m’n grote liefde, in Amsterdam.

Verdomme, weer een droom over Zuid-Afrika. Sinds ik in 2010 in Zuid-Afrika heb gewoond droom ik bijna iedere week wel over dit fantastische land. Ik romantiseer me gek. Want ja: in Zuid-Afrika zat ik compleet op m’n plek. Voor een half jaar kon ik doen en laten wat ik wilde. Ik hoefde geen grenzen aan te geven, want ik had niemand om rekening mee te moeten houden. Ik had geen lang-van-tevoren-afspraken met vrienden die je nauwelijks meer ziet, geen verjaardagen of familieverplichtingen. Ik kon doen wat ik het liefste doe: buiten leven. Het was het gehele halve jaar, afgezien van een dag of twee, altijd lekker weer. In het weekend kon ik een berg beklimmen, een hike doen waar ik langs zeven watervallen klom en tussendoor kon zwemmen, op het strand luieren en lezen. Waar ik overdag studeerde en me verdiepte in de apartheid en vrouwenrechten, en in het weekend met de locals stond te feesten in een township. Ik was omringd door mensen uit de hele wereld, die me één op één inspireerden met hun cultuur en zienswijze op het leven. Alles was nieuw, alles was mooi.

Ik weet dat ik het romantiseer, en toch verlang ik sindsdien altijd terug naar die tijd. ’s Ochtends doe ik m’n ochtendjas aan en vraag ik me af wat m’n “goede vriend” tegen me zei:

Waarom eigenlijk ook niet?”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.