Het Marokkaanse Sprookje #52 // Taghazout

Dit is een verhalenreeks die iedere woensdag op Moderne Hippies te lezen is.
Tip: lees eerst de voorgaande verhalen.

– januari 2015 – revaliderende – terug in Marokko – zoekt huis en baan –

Na 3,5 uur vliegen en een lange busreis vanaf Marrakech kwam ik dan eindelijk in Taghazout aan.

Taghazout ligt gelegen in het zuiden van Marokko. Dit aan het einde van de Hoge Atlas en 18 km ten noorden van Agadir.
Bijna het hele jaar door is er zon en een mild klimaat door de Atlantische Oceaan, de bergen en het Argan bos. De dagtemperatuur daalt niet veel onder de 22 graden in de winter en het water op rond de 18 graden. In de zomer kan de temperatuur oplopen tot maar liefst 45 graden en soms zelfs met hete zandstormen. Gelukkig duurt dit laatste maar maximaal drie dagen en worden de hitte nachten gekoeld door de zeelucht.

Taghazout is van oorsprong een klein vissersdorpje. De bewoners zijn meestal van Berberse afkomst. Visserij, toerisme en de productie van arganolie zijn de belangrijkste bron van inkomsten.

In de jaren ’60 en ’70 kreeg Taghazout een andere wending en kijk door de hippies, die inmiddels nu zijn vervangen door jonge Marokkanen en surfers. Door de laatste twee groepen is hierdoor het dorp, wat maar één grote straat heeft met rechts en links huizen, flink uitgebreid met surfhostels, surf camps en surfshops.

Taghazout heeft een wat vreemde, tevens bijzondere, mix van locals, hippies, surfers, yogi’s en jonge Marokkanen van de grote steden zoals Rabat, Casablanca en Marrakech. Vanuit de laatste doelgroep wil ik daar graag het één en ander aan toewijden:

1. Jongeren die in de grote steden in armoede leven en hier in Taghazout een beter leven proberen te leiden. Want laten we nu wel eerlijk zijn, men voelt zich al heel snel rijk en mag zich heel gelukkig prijzen als je elke dag zon hebt met een pracht van een zee view. Dan wordt het leven al veel makkelijker.

2. Jongeren die in de grote steden in armoede leven en hier in Taghazout komen om drugs te verkopen o.a. hasjiesj en cocaïne. Let op! Dit is vaak van hele slechte kwaliteit en mixen ze met chemische troep.

3. Jongeren, voornamelijk mannen, die naar Taghazout komen voor de toeristische meisjes. Hun gedachte is vaak: gratis sex en paspoort!

4. Jongeren die well-educated zijn, maar helaas door financiële middelen en VISA niet in de gelegenheid zijn om naar het buitenland te kunnen gaan, komen graag naar Taghazout om in contact te komen met buitenlanders om van hun te leren qua taal en andere culturen.

5. Jongeren die creatief en artistiek zijn ingesteld en helaas geen support hebben van het thuisfront en in Taghazout graag hun werk willen uitbreiden en verkopen.

Van al deze bovenstaande punten wil ik nu ook met liefde de “buitenlanders” omschrijven:

1. “Expats” – diegene die hier wonen/werken tegen kost en inwoning.

2. De toeristische meisjes die zijn gevallen voor de charme van de surflocals en uiteindelijk terugkomen en gaan samenwonen.

3. De surfers en de yogi’s – degenen die hun werk/passies willen combineren.

4. The wanderers: diegene die door omstandigheden het niet meer trekken om in hun eigen land te zijn en vluchten van hun privésituatie.

5. De kou-kleumers: diegene die absoluut verplicht en soms zelfs op recept van hun dokter of psycholoog naar de zon moeten gaan om te overwinteren ter voorkoming van depressiviteit.

6. De ondernemers die graag van uitdagingen houden en hun eigen bedrijfje willen opstarten zonder alle Europese regels, wetten, maar voornamelijk het ontduiken van belastingen.

Mijn vrienden uit Casablanca noemen Taghazout ‘Disney-world’, omdat het een plek is voor mensen die niet volwassen willen zijn en het tranquillo leven willen leiden. Deels zal ik dit ook echt niet ontkennen. Het is een escape van reality met een mix van extreme persoonlijkheden waar bizarre dingen gebeuren. En met bizarre dingen bedoel ik ook echt bizarre dingen, net als in een film. Van al mijn vrienden die ook hier in Taghazout hebben gewoond en gewerkt kan ik jullie verzekeren dat ze mijn verhaal kunnen beamen. En toch, toch wilde ik hier zijn en blijven. Toch wilde ik die Alice in Wonderland zijn.

Heel veel liefs, Chanti

Volg Chanti ook via haar eigen website www.chantimai.com en Facebook!