Mindstyle // Ik ben een 50/50 persoon

Brr. Het is twee dagen lente. Ik ga kapot van de kou. Ik hoor m’n hart stiekem iedere dag fluisteren: “ik hoor hier niet, ik hoor hier niet.” Bij toeval moet ik een fotoalbum van vorig jaar doornemen en zie ik mezelf in de zomer. Licht getint. Content. 100 % uitstraling. Dit is wie ik ben. Ik herken mezelf, gelijk. Ik ben meer mezelf als de zon schijnt. Zo simpel is het. Toch moet ik hier 11 maanden van het jaar met m’n winterjas rondlopen, anders krijg ik het koud. In de herfst, winter én lente neem ik dagelijks gembershots of -thee om de keelpijn weg te nemen, omdat ik ‘niet zo lekker ben’.

Daarom word ik inmiddels he-le-maal gek dat ik de stap maar niet neem. Dat ik ‘m blijf uitstellen. Dat ik nooit durf te kiezen om weer (parttime) in het buitenland te wonen. Dat het moment niet juist is.

Maar eerlijk, wanneer is dat het ooit wel?

Waarom doe ik het niet gewoon, verdomme?

Ik bedenk waarom. Ik ben in tweestrijd met mezelf. Enerzijds houd ik van de harmonie die ik opbouw. Dat ik überhaupt iets opbouw. Van m’n vriend. M’n familie en beste vrienden, inmiddels ook familie. Goede gesprekken. Langdurige relaties. Moderne Hippies. M’n freelance-klus. M’n carrière die ik 100 % zelf heb gecreëerd en die zo ongelofelijk goed gaat. Persoonlijke en zakelijke ontwikkelingen waardoor ik me een stukje ‘volwassener’ begin te voelen, en dat niet zo kwalijk is. Zoveel redenen om te blijven.

Anderzijds is er maar één reden om hier weg te gaan: ik wil hier niet zijn. En dat heeft in feite niets te maken met alle genoemde onderwerpen om te blijven. Ik ben hier simpelweg mezelf niet. Ik hoor hier niet helemaal thuis. De ambitieuze vrije vogel roept. Degene die het liefst altijd nieuwe mensen en culturen leert kennen. Iedere dag in de buitenlucht wil zijn en een flinke dosis vitamine D nodig heeft. Lekkerder kan schrijven als ze helemaal alleen is. Compleet content is als ze overal op blote voeten mag lopen. En heel graag op haar bergje zit en dan eigenlijk nog beter werk verricht door nieuwe prikkelingen en inspiratie. En ik heb het eerder gedaan: in 2010 zat ik voor langere tijd in Zuid-Afrika, in 2014 op Ibiza en in 2015 in Thailand. Ik ken het gevoel en ik ken mezelf. Ik weet zelfs dat de website beter wordt gelezen als ik dát leven leid. Alsof iedereen weet en leest dat ik dan dichterbij mezelf sta.

100 % elders zijn klopt alleen ook niet. Dat is ook niet wie ik ben. Ik wil in Nederland zijn omdat ik waarde hecht aan harmonie, aan mijn families. Ik wil niet emigreren. Ik overwinter echter liever ergens anders. Ik háát het klimaat (no pun intented) en daardoor ‘onze’ levensstijl, ik ben meer mezelf als ik ergens anders ben. Dat is wat de andere kant in me schreeuwt. Als ik er niet naar ga luisteren, breekt het me op en ben ik bang dat ik over een tijd met spijt terugkijk naar bepaalde keuzes die ik heb gemaakt.

In gedachten bedenk ik dat ik een 50/50 persoon ben. Ik ben een persoon die hopt tussen harmonie en avontuur en daarmee in balans is. Een half jaar hier, een half jaar daar equals happiness.
Dus als ik zeg dat ik een 50/50 persoon ben, waarom zou ik m’n leven dan niet 50/50 gaan indelen? Niet het gevoel hebbende dat ik geen beslissing kan maken, maar dat dat juist de perfecte keuze is. Voor mij!

Het is een leven dat ik zo lang wilde en nu kán het. Eindelijk. Dus nu móet ik die stap gaan zetten. Eindelijk. Vol overgave, bewust en alsnog zeker van m’n zaak.

Ik bereid mezelf voor en ik maak een plan. Zo kan het niet langer. Ik wil niet terugkijken op een leven vol “ik hoor hier niet-jes”.

Nee. Dat kan anders. Ik neem het heft in eigen handen en maak de keuze.

Zuid-Afrika, zodra hier de bladeren van de bomen vallen, kom ik weer naar jou toe om ze te zien groeien. Ik zie je, in september.

Meer mindstyle lezen? Klik hier.

© Foto door Moderne Hippies X Life of Rebels

26 reacties

Tess Fluit -

Lieve Zoë,

Wát herken ik mij toch in jouw gedachten. Vannacht ben ik teruggekomen uit Ibiza en ik heb de nodige tranen al laten vloeien. Overal waar ik kom, daar waar de zon schijnt en rust je omarmt, laat ik steeds(helaas) een deel van mijzelf achter. Een deel waar ik mij veel prettiger bij voel, een deel waar ik Tess kan en mag zijn. Ook ik stel mijn parttime verhuisplannen steeds uit, maar ik ben dit zat. Je inspireert mij om concreet tot stappen te komen, blijf dit vooral doen!

Liefs Tess

Sandra -

Je verhaal is zo herkenbaar. Lang leve de blauwe lucht, de zon op je huid en het buiten zijn. Zeg ik, die met verkleumde handjes in Zuid Spanje op haar toetsenbordje tikt. *note to self: volgende keer nog zuidelijker in deze tijd van het jaar* Ik heb eind vorig jaar deze stap ook genomen. Gedeeltelijk in het buitenland, gedeeltelijk in Nederland. Want zo slecht is het in Nederland ook niet. Ik vind het een ideale combi. En als je eenmaal de stap hebt gezet, dan blijkt het helemaal niet zo’n groot ding te zijn als je eerst dacht.

Yneke -

Van dromen naar doen blijft lastig! En eenmaal de stap gemaakt, blijkt t vaak (achteraf gezien) bijzonder eenvoudig. Goed dat je de knoop hebt doorgehakt. Dappere dodo ben je! Je doet me ook vaak denken aan mn zus haha, ook zo’n vrije geest. Heerlijk vind ik dat.

Ilse -

Wat mooi, en spannend! Goed dat je het deelt, ook als stok achter de deur voor jezelf. Dat ‘meerdere dingen willen’ herken ik wel. Je wilt hier zijn, maar ook daar zijn. Ik las dit stuk en moest aan je denken, nu is het extra passend: http://www.bedrock.nl/2016/03/20/wonen-in-het-buitenland-5-tips-om-je-droom-waar-te-maken-van-iemand-die-het-deed/ (sowieso een heel mooi online magazine).

Charlotte -

Wat mooi geschreven :-) kreeg er kippenvel van en herken het helemaal. Lekker gaan inderdaad – inspireer je ook mij en vast veel anderen mee

Zoë -

Thanks Charlotte!

Sabine -

Mooi verwoord zeg! Ik herken het gevoel wel, al heb ik nooit écht supergraag alleen maar weg gewild uit Nederland. Ik merk dat nu ik hier woon wel rustiger ben dan dat ik in Nederland was. Ik maak me minder zorgen, ben stukken relaxter… Ik zou niet terug hoeven, maar nog een keer emigreren lijkt me dan wel weer wat. Misschien is juist het leven waarin ik steeds nieuwe dingen kan ontdekken en leren iets voor mij..

Iris -

Super:)! mooi gezegd en volg vooral je hart! Ik snap het 50/50 heel goed. Niet voor niets ben ik nu weer in Nederland en geniet ik ervan om iedereen weer te zien, maar tegelijkertijd voel ik me alsof ik er niet meer bij pas. Ik wil buiten zijn elke dag, niet binnen leven! Gelukkig ga ik snel weer op avontuur en ben ik wel weer terug voor de Nederlandse festivals en de zomer!:)
Liefs!

Laura -

Mooi besluit Zoe! En wat goed dat je je hart volgt. Heel herkenbaar wat je schrijft.
Ikzelf heb ook besloten eindelijk eens naar mijn gevoel te luisteren, de ‘ja maars’ opzij te zetten, en voor langere tijd te gaan reizen. Het zit in me en ik wordt er zo gelukkig van, terwijl het alweer 7 (!) jaar geleden is sinds ik voor langere tijd weg ben geweest. De jaren glijden zo snel voorbij.
Sinds ik dit besluit heb genomen voel ik me zo opgelucht, blij, en bruis ik van de energie, ongelooflijk.

Mag ik vragen wat je plannen zijn? Je schrijft dat je in september naar Zuid-Afrika gaat. Ben je van plan daar voor langere tijd te wonen en werken? En ga je alleen? Of zijn de plannen nog niet zo concreet? : )

x

Zoë -

Lieve Laura,
Wat goed dat je ook naar jezelf luistert! Heel herkenbaar en menselijk dat er ‘opeens’ jaren voorbij zijn gevlogen… Dat hoort ook bij de balans die we af en toe even ‘kwijt’ zijn, denk ik.
Je mag het zeker vragen, maar ik mag er nog niet teveel over zeggen! Ik zal in ieder geval voor een groot gedeelte aan Moderne Hippies blijven werken en ga voor een groot gedeelte alleen. M’n vriend komt een periode langs! Ik ga in eerste instantie 3 maanden (om geen visum te hoeven regelen) en kom dan terug in de kerstvakantie – juist om dan wel weer m’n fam & vriendjes te zien! 😉 Daarna ga ik misschien terug of ergens anders heen. In de tussentijd ben ik bezig met een project die ik daar zal gaan uitvoeren, waar ik hopelijk weer een stukje over kan gaan schrijven en kan delen met jullie.
Liefs!

Lou -

Zoë! Nice!
Sluit mooi aan bij mijn eigen 50/50 mindset. Dat je zelf 50% invloed hebt op je leven. De andere 50% is het leven zelf en alles wat er om je heen gebeurt waar je geen invloed op hebt. Maar je kunt jezelf wél 100% inzetten voor de 50% waar je invloed op hebt. Dus JA! GA! Ga er 100% voor om je 50/50 persoonlijkheid avontuur en harmonie te bieden! En ons daarmee te inspireren. Dus. KUS!

Zoë -

Wat een mooie gedachte Lou! Die kende ik nog niet. Geweldig! Mooi gezegd!
Dank je wel voor je lieve reactie! KUS!

Carina -

Herkenbaar en knap dat je een keuze hebt gemaakt! Heb ook al jaren ‘buitenlandplannen’ en regelmatig komen deze weer uit de koelkast. Zorgt voor veel innerlijke onrust. En er is altijd wel een reden te verzinnen voor ‘nu niet het goede moment’.

Zoë -

Eens!! Ook voor jou geldt dus: gewoon eens naar gaan luisteren & DOEN!

Maaike -

Zo goed beschreven, zo herkenbaar, als of ik een stuk over mijn eigen leven lees.
Verstandig en sterk dat je de keuze hebt gemaakt in september (tijdelijk) te vertrekken. Super!
Ik hoop dit te gaan doen als ik mijn studie af heb gerond.

Zoë -

Maaike! Dank je wel! DOEN!

Lisa -

Lieve Zoe, mooie woorden en zeker de wereld gaan zien en naar andere landen reizen als je excitement je dat verteld. Maar vergeet niet dat geluk niet afhangt van omstandig heden buiten jezelf. Zelfs niet van het klimaat. Geluk en jezelf zijn komen from within, los van omstandigheden, locaties, relaties, omgeving of situaties. Draag het overal met je mee, van Amsterdam tot Kaapstad en van Thailand tot Ibiza. In de kou en warmte en in de regen en in de zon. It’s in you <3 wherever you go. Voor mij een hele veilige gedachte die zorgt voor totale onafhankelijkheid, van alles wat is, but me. Enjoy the ride!

Zoë -

Hi Lisa,
Daar ben ik het niet helemaal mee eens. 60 % van je ‘geluk’ wordt bepaald door je omgeving, 40 % door je genen. Nu zal die omgeving bij iedereen anders geïnterpreteerd worden (de een zal het misschien meer zien als ‘familie’, de ander bijv. ‘het klimaat’). Bij mij is dit laatste, het klimaat, een belangrijk onderdeel in mijn perceptie van geluk. Daarnaast zit het in mijn ‘kern’ (mijn genen) dat ik me hier niet 100 % thuisvoel. Ik zeg niet dat ik ONgelukkig ben in Nederland. Ik ben zelfs heel dankbaar voor alles wat ik hier heb en doe. Ik ben alleen een stukje gelukkiger en kan meer mezelf zijn, door een bepaalde levensstijl (die zich vooral buiten plaatsvindt) wat ik hier niet kan vinden. Daarom ben ik meer in balans als ik daarheen kan gaan om te leven zoals ik méér als leven zie.
Ik raad zeker aan deze video van de Universiteit van Nederland te kijken: https://youtu.be/9qqR7rbSWbQ, daarin wordt ook meer uitgelegd over hoe groot de invloed van genen & omgeving is op hoe gelukkig je bent.

Sonja -

Wat super gaaf dat je het echt gaat doen! En ik vind de gedachte van 50/50 hier/daar, harmonie/avontuur echt prachtig. Ik ga trouwens zelf vanaf juli ook voor een halfjaar naar Zuid-Afrika dus ik ben heel benieuwd, misschien word ik ook wel verliefd…

Zoë -

Ah, dank je wel Sonja!! En wat super leuk dat jij er dan ook zit! Wie weet tot daar 😉

Jennifer -

Ik hoor m’n hart stiekem iedere dag fluisteren: “ik hoor hier niet, ik hoor hier niet.”

Zo herkenbaar. En het heeft niks te maken met dat ik (of wij, als ik ook voor jou en de anderen die dit hebben) niet dankbaar ben voor wat ik hier heb. Ik denk dat wij juist het meest dankbaar zijn van iedereen. Het is niet dat ik hier ongelukkig ben, ik ben hier gewoon niet op mijn plaats en dat voel ik aan alles. One day One day.

Ben blij om te horen dat jij wel al naar de fluisteringen van je hart gaat luisteren!

Zoë -

Lieve woorden, dank je wel! En zeker waar, ik ben ook 100 % dankbaar voor alles wat ik hier heb.

Zoë -

Dank je wel Naomi!

Reageer ook