Ik heb een nieuwe naam!

Hoi! Vaste volgers kennen mij als Marte (zónder h!). Dit is de naam die ik 27 jaar bij me heb gedragen, maar waar ik me nooit helemaal in thuis heb gevoeld. Voor een heleboel mensen is het super vreemd dat ik m’n naam wil veranderen, vooral de mensen die het dichtste bij me staan (m’n ouders, m’n zus, m’n broer, m’n beste vriendinnetjes) vinden het een hele vreemde gewaarwording, maar ja, lieve pap, mam, sis, broer en vriendjes: het is zover. Alvast sorry voor de onwennigheid en dat jullie het zo gek vinden. Ik weet nu al hoe het eraan toe zal gaan met de Sinterklaas-gedichten dit jaar… Maar I. Don’t. Care.

Ik heb m’n naam, bij deze, veranderd!

Of in ieder geval: ik wil graag dat anderen me anders noemen. M’n naasten mogen me altijd nog Marte blijven noemen als ze dat graag willen 😉

Ik loop er al enorm lang mee, en twee vrouwen hebben me geïnspireerd het ook ‘gewoon’ te doen. Want zo gek is het echt niet. Net als zoveel in het leven, worden bepaalde dingen ‘normaal’ geacht vanaf je geboorte. Jullie weten allang dat ik heilig geloof dat heel veel dingen anders kunnen dan het huidige stramien, zeker omdat een heleboel anders kan en we gevangen zitten in wat we gewend zijn. En dat geldt net zo goed voor naamsveranderingen. Het is een taboe – alsof ik mezelf niet accepteer of m’n ouders niet waardeer als ik m’n naam zou veranderen. Onzin. Ik voel me alleen nóg lekkerder bij een naam die ook volledig past bij wie ik nu ben. Op dit moment. Bij de naam Marte voel ik me altijd ‘kleiner’ dan ik ben, m’n ware aard komt er niet helemaal lekker uit. Daarnaast erger ik me aan m’n naam in het buitenland, en zoals jullie weten reis ik enorm veel en ben ik veel in het buitenland te vinden. Probeer Marte er maar eens normaal uit te krijgen door een Duitser of een Thai… Niet mogelijk. Bovendien stamt de naam van de god Mars – de god van de óórlog! How anti-hippie can you get?

Vol trots zal ik m’n nieuwe naam nu zeggen, zonder honderd keer te moeten herhalen hoe je het uitspreekt, door een buitenlander uitgesproken te worden als een klein hoopje kots en een betekenis te hebben die niet bij me past.

De volgende twee vrouwen hebben mij dit jaar het duwtje in de rug gegeven:

Lou

Vorig jaar las ik dit boek van Lou Niestadt. Lou heette eerst Margreet, een naam waar ze zich niet mee kon identificeren. Haar hoofdstukje over haar naamsverandering zorgde bij mij voor enorm veel identificering. Lees ‘m hier maar eens (en kijk vooral naar het stukje hoe haar vader reageerde):

Lou Niestadt Naamswijziging

Klik op de foto om ‘m nog groter te zien!

Imaya

De tweede vrouw is Imaya, ooit Sabine. Je kent haar misschien wel van haar YouTube-kanaal SoulFoodPassionFruit. Onlangs postte ze op haar persoonlijke Facebookpagina het volgende:

IMAYA

What’s in a name? I could go on a long new agey rant on how letters are symbols and how every word and name carries it’s own frequency, but instead I will just say this: you are not to decide someone else’s identity. They are.

I choose my own name years ago as did many of my friends. Yet it’s almost a daily occurrence for most of us that some people are confused as to what to call us. For years I was complacent with those who preferred to attach to the name that belongs to a part of my identity that is not where I am today – but not anymore. If tomorrow I wake up and decide my name is Princess Consuela Bananahammock (bonus points for reference), I will ask of you to respect my right to decide for myself who/what/where I am.

Identity is fluid and I love playing with self expression. The way I express myself and my identity will forever change but who I am at the core will remain the same, which is why I can laugh at getting too hung up on what is ‘real’ and ‘being yourself’. Don’t take your ‘self’ so serious.

You do not have to understand or agree with my decision – and of others who are choosing realign their identities. But I will ask you to honor and respect them.

Thank you. I love you.

I M AYA

Wat een heldinnen.

Ik wilde al lang een andere naam, maar eerlijk gezegd wist ik gewoon niet welke naam ik dan wilde dragen. Toen ik van de week in bed lag en er weer over nadacht, leek er midden in de nacht een creativiteitsgolf mijn kant op te komen. Een stem fluisterde me toe: Zoë.

Het voelde gelijk goed. Daar voel ik me in thuis. Ik googelde naar de betekenis (niet onbelangrijk) en vond: “leven”. Zoë betekent LEVEN!

JA! Het staat voor wie ik ben, waar ik intens van wil genieten en vooral compleet wil uitdragen: leven! Op deze site, wie ik nu ben en waar ik naartoe wil. Dromen, genieten, LEVEN.

Aangenaam.

Het is misschien ook voor jou een beetje gek. Of misschien vind je het wel heel stom. Tja, ik ben altijd een beetje anders geweest. Dan houd ik deze 10 tips aan om daar mee om te kunnen gaan 😉

Liefs, Zoë

Ook leuk:

Je kunt mij persoonlijk volgen op YouTube, Twitter en Instagram.
Je kunt Moderne Hippies volgen op Facebook en Instagram.

80 reacties

andre -

hoi, mag ik vragen welke procedure het is en hoe het gaat om je voornaam te veranderen ik heb wel eens gelezen dat het via de rechter moet maar hoe gaat het in zijn werk, en wat zijn ongeveer de kosten?
ik wil mijn voornaam graag veranderen van Andre naar Andrea

Marsha -

Hallo Zoë, wat een prachtige naam heb je uitgekozen! Ik heb ook onlangs mijn naam veranderd. Ik ben nog nooit gelukkig met mijn naam geweest en mijn moeder zei altijd dat ik me dan maar anders moest laten noemen, alleen ik wist nooit hoe ik dan wel wilde heten. Tot ik Marsha voorbij hoorde komen, deze naam voelde meteen goed. Het is alsof ik uit de kast kom! Ik ben nu 29, had het misschien veel eerder moeten doen, want krijg nogal veel reacties van mensen die het maar raar vinden. Hoe ben jij met deze reacties omgegaan? En krijg je ze nog steeds?

Groetjes Marsha

Redactie -

Lieve Marsha,

Wat fijn dat je je naam hebt gevonden!! Gefeliciteerd!!
Ja, maar écht he? Mensen reageren ook vooral alsof je uit de kast komt! Het is echt weer zoiets waar mensen totaaaaaal niks van begrijpen of kunnen inkomen. En ja.. Ik heb daar eigenlijk nog steeds ‘last’ van.
Het is inmiddels natuurlijk al even geleden dat ik dit artikel heb geschreven, maar ik heb toentertijd niet beseft hoeveel het ‘psychisch’ doet met de mensen om mij heen. Zij kennen je als de ene naam, en het is bijna alsof je hún privé raakt door je naam te willen veranderen. Alsof je niet dezelfde persoon bent, voor ze. En dat maakt het voor de mensen (om mij heen in ieder geval) heel erg lastig om écht om te willen schakelen. Ik vind het voor nu vooral interessant om te zien hoe mensen het liever niet voor zichzelf willen veranderen, terwijl ze mij er blijer mee zouden maken. Gek verschijnsel van de mens, ergens? En een beetje… egoïstisch?
In nieuwe kringen, vooral omdat ik zoveel mag reizen voor m’n werk, ben ik gelijk Zoë – dat voelt heel fijn en niemand kent me ook anders, waardoor het ook niet gek wordt. De combinatie maakt dat het voor nu prima is, maar.. Ik ben er nog niet :)
Just so you know…
Ik ben benieuwd hoe het jou zal vergaan! :)
Liefs!

Jade -

Halloooo daaro,

Wat een inspirerend verhaal, en heel herkenbaar allemaal. Ik zit eigenlijk een soort van midden in het veranderen van mijn naam. Dus ik zal me even voorstellen. Ik ben Jade. Al vergis ik en vele anderen zich nog regelmatig. Tja 22 jaar mezelf anders dan Jade genoemd. Maar super blij dat ik eindelijk de stap ga nemen, mijn omgeving het heb verteld en mezelf dus kan voorstellen met de naam Jade. Ik ben ook van plan deze via de rechter te laten wijzigen. Duur, maar ik wil het heel graag. Geen post meer krijgen met mijn oude naam, en niet hoeven te twijfelen aan de telefoon stel dat er een bepaalde instantie belt?? Ik ben helemaal klaar om Jade te heten, haha.

Evelien -

Hey Zoë,
Wat ontzettend inspirerend! Jij en die andere vrouwen. Ik zit namelijk al jaren met hetzelfde onder de leden, voor zover ik me kan herinneren begon ik ook al heel erg jong met het gevoel te hebben dat mijn naam niet was wie ik was, als iemand me bij mijn gewoon naam noemt of mijn naam schrijft dan voel ik altijd een soort van vervreemding, het klikt gewoon niet vanbinnen. Al heel jong besloot ik om in ieder geval iets te doen dus heb ik Evelien in Evelyn veranderd. Evelien is dus mijn officiële naam, en dit past me totaal niet. Al vanaf jongs af aan het ik enorm veel meegemaakt, helaas niet allemaal positieve dingen, tot een jaar geleden. Ik mag me van mezelf daarom ook wel een sterk persoon noemen want ik ben nergens ooit echt onderdoorgaan. Als iemand Evelien schrijft voel ik me wat jij ook zei, klein, alsof ik een schattig verlegen meisje ben. En dat ben ik niet. Echter vind ik het te eng om echt de stap te nemen om mijn naam volledig te veranderen, bang dat mensen het niet begrijpen, het raar vinden of zelfs gekwetst zullen raken.
Als ik op stap ben dan vertel ik mensen wel altijd de naam die ik zou willen, de naam die bij me past. Ik voel me dan ook ineens trots, en sterk, en voel de energie dan in me omhoog komen.

Misschien dat ik dit jaar voor een nieuwe studie verhuis van Arnhem naar Leeuwarden. Mocht dit gebeuren dan ben ik er klaar voor om op mijn nieuwe school en tegen nieuwe vrienden te zeggen dat mijn naam….. Vicky is, en het aparte ervan is dat voordat ik wist wat het betekende het al meteen klikte, maar toen ik dat opzocht nog meer, het betekent namelijk overwinnend…… En dat is wel wie ik ben.

Zoë -

Wauw Vicky, wat een fijne, persoonlijke reactie van jou. Dank je wel daarvoor. Ontzettend dapper dat je dat hebt gedeeld.
Dus: niet meer Evelien schrijven, gewoon Vicky aannemen.
Mensen zullen altijd wel een mening hebben, dus waarom niet doen wat voor onszelf goed voelt? Wij durven dit!

Hielke -

Zoë,

Ik heb me in november 2011, bij het starten van een nieuwe baan, aan de wereld voorgesteld als Hielke! In mijn geval is Hielke al mijn tweede naam, naar 1 vd opa’s vernoemd, ik heb dus alleen van roepnaam gewisseld. En als uitleg gaf ik : Ik heb de eerste helft van mijn leven de ene opa geëerd, en nu eer mijn andere opa door zijn naam te dragen. Wordt ook volledig geaccepteerd door mijn ouders, inmiddels 76+ers, alleen noemen ze me nog steeds als voorheen ;-)(Over chille ouders gesproken <3 )

Maar ik leef nu een stuk gemakkelijker zeg….en de oplossing was uiteindelijk zo eenvoudig.

X Hielke

Marina -

Oké. De naam ‘Moderne Hippies’ had ik vaker voorbij zien komen maar waarom ik je nog niet volgde; géén idee. Nu dus wel. En dan gelijk dit artikel; WAUW. Ik “ken” Imaya inderdaad ook (online dan) en vind het zo tof! En zo ken ik meerdere mensen die hun naam hebben aangepast aan wie ze zijn. Hoi Zoë! Wat een mooie naam heb jij… 😉

Ik heet Mariët, en heb heel erg lang een hekel gehad aan die naam. Inmiddels heb ik er wel vrede mee en noemt toch bijna iedereen me Jet, wat ik wel gezellig vind klinken. Ook kwam ik er achter dat Mariët in bepaalde culturen ‘Kind van de Zee’ betekent, wat beter dan wat dan ook bij me past! Toch is Mariët mijn roepnaam, en Marina mijn officiele eerste naam. Vind ik óók prachtig! Gewoon ZEE. Veilige haven. Ja.

Dus soms ben ik Jet, soms ben ik Mariët en soms ben ik Marina. ‘t Is maar net hoe de pet van Jet staat.

Zo, en nu lekker verder lezen op jouw leuke blog!
Liefs!

Zoë -

Haha, wat LIEF! En… WELKOM!! <3

Leena -

Ik lees dit artikel laat maar het is alsof ik het MOEST lezen, ik heb de afgelopen 2 dagen namelijk ontzettend veel signalen ontvangen van het universum (zo voelt het voor mij) en ben nu heel erg bezig met de vragen “wie ben ik?” “wat wil ik?” “wat wilt het leven van mij?”, ik ben 21 en dus middenin mijn ontwikkeling tot volwassen vrouw, net samenwonend en ook nog ZZP’er dus ik loop op alle vlakken ontzettend hard tegen mezelf aan, maar desondanks word het steeds duidelijker wie ik ben.

Mijn naam is er ook een beetje onderdeel van, het voelt voor mij namelijk totaal niet chill als ik me voorstel met Charlene (mijn “echte” naam) heb hier vaak discussies over met mijn soort van 2e vader die hier niks van begrijpt want zo heet ik nou eenmaal en dat is de naam die ik heb gekregen van mijn ouders. Maar het voelt altijd alsof ik iets verkeerd heb gedaan als iemand mij appt of roept met mijn volledige naam. Het is dus fijn om jou artikel te lezen, ik heb sinds een klein jaartje ook een blog en het begint nu eindelijk vorm te krijgen “Just Like Leena” ik voel me zoveel meer een Leena, past veel beter bij mij en voelt ook veel fijner als ik zo genoemd wordt.

dankjewel voor jou artikel ik ga nu ook erover nadenken om me voortaan voor te stellen als Leena.

Zoë -

Hi Leena,
Herkenbaar proces en juist een mooie leeftijd om hier zo actief mee bezig te zijn, denk ik :) Op jouw leeftijd had ik ook een notitieboekje waarbij ik al mijn hersenspinsels, inspirerende stukken teksten of quotes in op schreef. Dat hielp mij heel erg in het ‘zijn’ wie ik ‘was’ en dus ‘ben’.
Ik herken ook wat je soort van tweede vader zegt; dat je gevoel niet erkend wordt is juist enorm vervelend. De omgeving die dichtbij je staat heeft liever ook niet dat het verandert. Daar kunnen zij ergens ook niet zoveel aan doen, het is bij hen ook een psychologisch proces. Alsof je niet meer de juiste persoon bent of wilt zijn die zij kennen (vaak vanaf geboorte of jongs af aan), terwijl het voor ons juist het gevoel geeft dat we meer onszelf kunnen en mogen zijn. Het is heel dubbel en vaak, aan dit soort personen, niet goed uit te leggen omdat ze er geen snars van begrijpen. In mijn directe omgeving zal ik ook Marte blijven, en dat is voorlopig OK :) Op de website en alles gerelateerd aan Moderne Hippies, of als ik in het buitenland ben/reis/woon, dan ben ik Zoë, en dat vind ik extra fijn en heb ik ergens dan nog zelf in de hand.
Ik weet niet in hoeverre je bekend bent met mijn blog, maar ik schrijf geregeld mindstyle-stukjes die jou misschien ook weer een beetje kunnen helpen in deze fase van je leven. Bijv:
10 tips als je anders bent: http://www.modernehippies.nl/we-the-free-10-tips-als-je-anders-bent/
Dit ben ik: http://www.modernehippies.nl/martes-mindstyle-dit-ben-ik/
En hoe voor mij (career-wise) pas sinds dit jaar (ik ben 27!) de puzzelstukjes in elkaar vallen: http://www.modernehippies.nl/mindstyle-puzzelstukjes/
Laat af en toe een reactie achter, dat vind ik alleen maar leuk en inspirerend! :)
Liefs!!

Leena -

Hi Zoë,

bedankt voor je reactie, leuk. Ja gelukkig noemt mijn soort van tweede vader (haha) mij wel al Leena, tenzij hij ineens heel serieus met mij praat dan ben ik ineens weer Charlene. En over het algemeen noemen de mensen die dichtbij mij staan mij Char/Charleen omdat mijn naam nou eenmaal te lang is om hele tijd uit te spreken haha, maar desondanks voelt Leena meer ik.
Ik heb pas kort geleden je blog ontdekt en je behoord nu tot mijn favorieten, ik moet nog veel groeien in mijn blog maar zie wel veel overeenkomsten met moderne hippies want ik hou van diepgang, dus je bent sowieso een inspiratiebron voor mij geworden.
Ik ga je gelinkte posts meteen even lezen! Ik hoop je ooit een keer in het echt te spreken want het lijkt mij heel motiverend.

Liefs en heb een mooie dag!

Eva -

Hi Zoë,
Wat leuk om te lezen en voor mij herkenbaar.
Ik ben door mijn ouders Ava genoemd en mijn achternaam is voor Nederlanders niet uit te spreken, want mijn vader is Frans. Vreemd genoeg kennen mensen Afra of Avra wel, dus dat werd het elke keer en ik moest natuurlijk steeds mijn naam spellen bij elke gelegenheid.

Want die actrice waar ik na was vernoemd uit de jaren ’70 kende bijna niemand. Maar ook mijn achternaam was ik altijd aan het spellen. Er waren bijna geen mensen uit andere landen in Nederland, waardoor mensen helemaal niet gewend waren, dat je ook anders kon heten.

Toen ik 15 was vroeg een leraar op school of ik echt Ava heette of dat het Eva moest zijn. Ik vond het een heel goed idee. En heb ‘m gezegd dat het Eva moest zijn. Bij het opnoemen van de namenlijst reageerde de klas eerst een beetje vreemd. Maar het was het begin van de brugklas, dus niemand kende elkaar nog echt goed. En al na een week wisten ze niet beter dan dat ik Eva heette.

Ik was pas 15, dus een puber en daardoor was dit voor mijn ouders echt iets waarvan ze zeker wisten dat het wel over zou gaan.

Na een jaar volhouden waren ze gewend en begonnen ze me ook Eva te noemen. Het is nu 25 jaar later, dus niemand weet beter dan dat ik Eva heet.
Ik heb het niet officieel laten aanpassen. Op officiële documenten is het nog steeds Ava en als het even kan, vermeld ik erbij dat mijn roepnaam Eva is. Of ik vul alleen de A. in als voorletter. En dat werkt eigenlijk altijd prima.

Mijn oorspronkelijke naam vond ik eigenlijk altijd alleen maar onhandig en heb ik geen dag gemist. En nu hoef ik alleen nog maar mijn achternaam te spellen, waar ik inmiddels ook een simpele Nederlandse oplossing voor heb gevonden.
Veel plezier met je nieuwe naam!
Groetjes,
Eva

Zoë -

Hi Eva,
Wat een mooi verhaal! Dank je wel voor het delen hiervan, super leuk om te lezen!!
Ik denk dat een fase zoals de brugklas wel enórm handig is om zoiets te doen. Ik merk toch dat het in sommige kringen inmiddels erg lastig is. Het wordt meer een pseudoniem inmiddels. Ergens denk ik altijd wel dat ik ook nog een nieuwe fase in zal gaan met m’n leven, zo zie ik voor me dat ik over een tijdje 50/50 in Nederland woon en in de Nederlandse winter elders in de wereld. Of dat ik nog meer ga reizen en reizen. En alles daaromheen heet en ben ik Zoë. Het zal misschien allemaal wat langer duren, maar ik accepteer de genante en rare momentjes momenteel maar!

Eva -

Bedankt voor je reactie :)

Eilish -

Wat bijzonder. Ik kan me er niets bij voorstellen, omdat ik enorm blij ben met mijn naam. Maar ik begrijp zeker wat je bedoelt, met dat je je geen Marte voelt. Ik zou me ook geen Linda voelen bijv. Heel gek eigenlijk!

Isabel -

Ik vind het heel mooi en bijzonder, heel knap van je dat je het hebt gedurft. Ik kan me voorstellen dat het frustrerend en vervelend is als je je niet goed voelt bij de naam die je hebt, je hoort ‘m nou eenmaal vaak.

Heb je er veel negatieve reacties op gehad, of valt dat wel mee?

N -

Pff komt wel even binnen, want mijn eigen naam vind ik ook helemaal niks. Ik voel me er ook klein door. Zie overigens mijn emailadres en spreek dan uit als jouw naam :)

Zoë -

Oh, die vind ik wel leuk! 😉 Maar… Je kunt ‘m altijd veranderen hè!

Rowan -

Ik vind Zoë een prachtige naam, en heel stoer dat je het durft! Ik was vroeger ook nooit blij met mijn naam, vooral omdat ik er (nog steeds, trouwens) veel opmerkingen over kreeg. “Rowan is toch een jongens naam?” Officieel heet ik zelfs Rowan-Anne, maar dat kunnen de meeste mensen al helemaal niet begrijpen (of uitspreken, ze zeggen dan vaak Rowanne). Maar ik ben toch wel heel blij met mijn naam. Het is een naam die je niet vaak hoort – helemaal niet voor een meisje – dus het maakt me best uniek!
Grappig om te vertellen is ook dat Lou Niestadt bij mij in het dorp woont!

Zoë -

Dank je wel Rowan!! Vervelend als je naam soms zo’n ‘ding’ wordt hè… Wees er maar trots op!
En wat gezellig van Lou! 😉

Mip -

Spreek je het uit als “Zowee” of als “Zowie”? Prachtige naam! Ik heet Miriam Nijhuis, maar ik wil eigenlijk liever de achternaam van mijn moeder: Olijve. Jammer dat het veranderen van je naam zoveel geld kost :(
P.S. Misschien kun je wel een soort “geboortekaartjes” versturen! :)

Zoë -

Haha, heb ik ook nog aan gedacht inderdaad! 😉
Je spreekt het uit als “Zowie”. Liefs!

Minke Maria -

Ik ga het gewoon zeggen; toen ik het artikel begon te lezen vond ik het wel een beetje gek om je naam te veranderen. Maar hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik je snap. Mijn vader heeft zijn roepnaam ook veranderd, door vervelende herinneringen, maar wel vanuit dezelfde doopnaam-basis. Ik neem tegenwoordig graag mijn derde doopnaam mee met mijn voornaam en heb ook momenten gehad dat ik liever gewoon alleen als Maria door het leven zou gaan. (Gelukkig uiteindelijk niet gedaan, aangezien mijn grote liefde Joseph bleek te heten, die overigens zijn naam altijd als Jozef schreef, maar dat ook graag zou veranderen. Dus dan begin ik maar.) Zo zijn er dus allerlei redenen waarom een naam met grote of kleine aanpassing beter bij je zou passen en ik snap wel waarom je dat zou doen. Alsnog vind ik het enorm stoer dat je het hebt gedaan!

Emily -

Wauw echt mooi dit!
Ik ben al van kleins af aan lijstjes aan het maken met namen die ik mooi vind en waar ik er 1 van heb gekozen om later aan te passen. Er komt namelijk een grote verandering in mijn leven over een niet al te lange tijd en ik hoop als een ‘nieuw’ persoon uit te komen. Ik wil me dan niet meer identificeren met mijn geboortenaam omdat ik er niet zoveel positieve herinneringen/ gevoelens tegenover heb..
Mijn vriend ken ik trouwens als Floor maar zijn officiële naam is Eugene. Dus toen iemand dat zei, dacht ik echt ‘huh wie is dat?’

Zoë -

Haha, dat meen je niet! Wat grappig en cool.
Ik ben heel benieuwd naar je ‘grote verandering’, maar wat fijn dat je er op zo’n manier tegenaan kan kijken en dat het je op die manier helpt!

Pingback: Je naam veranderen

Sheila -

Wat een leuke post om te lezen! Ik kom hier voor het eerst, dus voor mij ben je Zoë. Het maakt al meteen dat ik die naam beter bij je vind passen dan Marte.

Ik vind het grappig om je proces te lezen. Mijn naam is namelijk ook veranderd en het begint door jezelf anders voor te stellen. Ik ging alleen dat proces niet door zoals jij dat hebt gedaan. Daarom vond ik het zo fascinerend om te lezen en op sommige fronten ook erg herkenbaar.

Dit inspireert me om er eens over te bloggen. Ik heet namelijk Priscilla. Maar doordat ik veel reis en vrijwel vloeiend Engels spreek (met Brits accent), vond ik die naam niet bij me passen. Het ligt, als je Engels praat, niet lekker in de mond. Mijn Amerikaanse oom heeft me altijd Sheila genoemd, sinds ik klein ben. En ik ben die naam gaan ‘adopteren’ en hij komt er vanzelf in als ik Engels spreek of op internet bezig ben. Ik denk er niet over na en stel me dan ook zo voor. Door de jaren heen is die naam mij ook compleet eigen geworden. Priscilla heet ik echter ook nog steeds voor mijn Nederlandse contacten. Maar dat is gewijzigd in Pris (Priscilla vond ik mooi en het was uniek, maar nu een bepaalde jonge groepering steeds meer Priscilla heet, toch stukken minder)of P’cil of Cil. Ze zijn beiden mijn naam geworden. En in sommige situaties ben ik meer een Sheila dan een Pris en andersom.

Veel internationale vrienden kennen me alleen als Sheila. En als je naar een feestje bij me gaat is er dus een mix die Sheila zegt of Pris(cilla). Dus uit ervaring kan ik zeggen. dat Zoë er echt wel in komt. En straks weten mensen niet beter!

Zoë -

Haha, wat leuk om te lezen dit! Nu al ergens herkenbaar; mijn familie en vrienden zullen het lastig vinden en ergens merk ik dat het verschil in online en offline ook wel heel prettig vindt. Voor de buitenwereld en alles wat ik ‘zakelijk’ / online doe ben ik Zoë, en in de privekring blijf ik Marte – waarschijnlijk. Het is zo cool om te lezen hoeveel mensen hier ook iets mee hebben!

Xandra -

Ik zag het al op Facebook, dit verklaart het haha. Wat goed zeg, doen waar jij je lekker bij voelt! Heb je je achternaam ook veranderd of doe je dat alleen voor social media? Liefs X

Maryse -

Wat goed dat je dit gedaan hebt. Ik ken je niet persoonlijk maar vanuit de indruk die je achterlaat op je website vind ik de naam Zoë veel beter bij je passen.
Ik heb 13 jaar geleden ook mijn naam veranderd en ik ken nog een aantal mensen die hetzelfde heeft gedaan. Alleen mijn tandarts noemt me nog bij mijn oude naam. Dat voelt zo ontzettend vreemd! Maar aangezien ik de goede man twee keer per jaar zie en ik op het dat ik hem zie andere dingen aan mijn hoofd heb, heb ik er ook nog niet aan gedacht het in zijn systeem te laten veranderen. Ga ik de volgende keer gelijk doen!

Liefs,

Charlotte -

Zoë, it suits you :-) Grappig, ik moest meteen aan Lou denken toen ik de eerste alinea las, super stoere wijven zijn jullie. Eigenlijk is het helemaal niet gek om zelf een naam te bedenken. Hoe mooi zou het zijn als iedereen een naam krijgt bij geboorte en later zichzelf een naam geeft op t moment dat je voelt dat die het is? Is eigenlijk juist gek dat je bij geboorte een naam krijgt terwijl je nog helemaal niet weet wie het kind is of dat de naam past..
Merk ook nu ik in Bali ben, elke keer als ik mijn naam Charlotte uitspreek ik denk, nehhhh. Je zet me aan het denken. Dankje!

Manuka -

Hi Zoë,

Wat een belangrijk en mooi besluit heb je genomen!
Ik heb vorig jaar zelf mijn naam veranderd en ik kan alleen maar toejuichen dat het ontzettend goed voelt!
Het is net alsof bij mijn nieuwe naam ook nieuwe mogelijkheden horen.
Ik snap jouw verhaal dan ook heel goed, dat als je terug komt van vakantie en weer aangesproken wordt met een naam wie jij je niet voelt, t niet klopt.
Bij mij is iedereen inmiddels om, de mensen die voor mij belangrijk zijn in mijn leven, zijn blij voor mij en accepteren het ;-).
Mocht je contact willen, mag je mij altijd e-mailen.
Liefs Manuka

Zoë -

Ah, dat is lief. Het is inderdaad wennen; voor mensen dichtbij mij maar ook nog voor mijzelf. Hoe lang heeft de ‘transitie’ bij jou geduurd?
Ik vind deze eerste dagen vooral bijzonder vreemd! Hihi.

Stefanie -

Wauw wat mega stoer dat je gewoon je naam nu hebt veranderd. Met kleding en je haar probeer je te laten zien wie je bent en waarom dan ook niet gewoon met je naam? Ik vind het een prachtige naam die ook nog eens super mooi bij je past. Zomaar nieuwsgierig hoor, ben je zelf al helemaal gewend aan je naam? Bijvoorbeeld als je je voorstelt of de telefoon opneemt? Liefs x

Zoë -

Haha, nee absoluut niet! Ik stelde mezelf vanochtend ook nog voor: “Hoi! Marte.”. OH. KUT. Dacht ik toen.
En in m’n e-mailverkeer moet ik er ook nog erg aan wennen, aan ‘vaste klanten’ vinden het ook wat verwarrend. Het zal een overgangsfase zijn! (Zal interessant zijn om op een later stadium over te bloggen. Hihi.)

Silvana • SimplySilvana.nl -

Wauw, wat ontzettend stoer dat je dit hebt gedaan! En inderdaad, een naam is ook maar een naam. Hele mooie keuze heb je gemaakt, Zoë staat bij mij ook al een aardige tijd op mijn ‘mooie meisjesnamen’-lijstje! (Lees: ik noemde mijn mooiste Barbie steevast zo, hihi)!

Zoë -

Hahahaha! Mooi!

Iris -

Ik vind het zo leuk! En ik snap het ook helemaal. Moest ineens denken dat mijn vriend die op papier eigenlijk Steven heet. Maar ik ken hem vanaf het begin dat ik hem ontmoette als Steve. Dus als iemand hem bij zijn echte naam noemt, dan heb ik echt zoiets van ‘huh, wie is dat? o ja..’. Omdat ik die naam totaal niet bij hem vind passen. Daar zie ik een heel ander persoon bij, ofzo? Hij zelf ook. Het is bij hem een beetje onbewust gegaan, omdat vrienden hem altijd al zo noemden. Dus heel anders dan jouw situatie natuurlijk. Maar ik begrijp wel heel goed dat je bij een naam een bepaald gevoel hebt en dat dat wel of niet bij je kan passen. Ik vind het heel tof!

Zoë -

Oh wauw! Ik ken Steve ook niet anders dan Steve 😉
Ja, dat is het. Als mensen je zo leren kennen, ‘kennen’ ze je ook niet anders. Dan ben je een “echte Iris”. Net zo goed dat mensen die mij al heeeeel lang kennen een “echte Marte” vinden. Dat hoeft niet zo te zijn voor jezelf (dat is het gevoel wat je niet goed kunt uitdrukken). Maar ik denk, als ik me nu ga voorstellen aan nieuwe mensen, ze me een “echte Zoë” vinden. Haha!

Diana -

Ik moet eerlijk gezegd wel even wennen hoor. Maar vind het wel heel stoer dat je gewoon een andere naam neemt. Hele mooie naam ook. En waarschijnlijk ben ik er binnen een paar weekjes al aan gewend haha. Go zoë!

Zoë -

Haha, dank je! Er moeten heel veel mensen wennen 😉 Including myself.

Marlon -

Zoals al in een aantal andere comments staat: ik ken verder geen Marte’s en associeer jou vorige naam met iemand die haar eigen pad kiest.
In Nederland stellen we ons normaal gesproken voor als ‘ik ben …’ terwijl je in andere talen vaak ziet ‘mijn naam is/ik heet …’. Wij identificeren ons met onze naam, en als hij dan niet ‘klopt’, dan heb je groot gelijk dat je een nieuwe kiest.
Leuk je te leren kennen, Zoë!

Zoë -

Thanks Marlon!

Debby -

Wat stoer :) ik stel mezelf soms voor als Gala of Luna, misschien moet ik dat ook maar eens wat verder doorvoeren haha!

Zoë -

Aah, ja leuk! Lauri (gastblogger MH) noemt zichzelf ook Luna. Prachtig!

JL -

Hoi Zoë, ik werd helemaal blij en ook wel ontroerd toen ik dit las. Heel inspirerend dat je je naam hebt veranderd. Ik heb mijn naam op mijn 7e veranderd (of in ieder geval aangepast). Lang verhaal. Ik vind het in ieder geval GEWELDIG om over je naamsverandering te lezen, een soort van online verwantschap haha.

Elise van den Berg -

Ik vind je een heel fijn mens en inspiratie! You rock! Welkom Zoë!

Nancy -

Wat een bijzonder nieuws, hi Zoë! Ik denk dat het zo gewend is bij iedereen dat je vanaf nu Zoë heet en deze aankondiging is een heel mooi idee – als een soort van (weder)geboorte: Je hebt het direct wereldkundig gemaakt. Je moet vooral doen waar jij je lekker bij voelt, daar geloof ik heel sterk in en als je naam veranderen daar bij hoort; soit. Vrijdag komt mijn goodiebag video online waarin ik je nog wel Marte noem, maar dat moet je maar even door de vingers zien 😉 Ik ga even kijken hoe ik Zoë erin kan editen.

Ik ben vorig jaar getrouwd en vind het moeilijk om iets met mijn (achter)naamsverandering te doen. Ik ben gewoon een Coster, dat zal ik altijd blijven. Ik merk daarom ook dat ik mijn ‘nieuwe’ naam nog steeds erg wennen vindt, maar dat ik deze naam wel gebruik bij nieuwe ontmoetingen. Gelukkig maakt mijn kerel er niet zo’n halszaak van. Hij vindt het al bijzonder als hij mij mijzelf hoort voorstellen met zijn achternaam. Staat ie helemaal te stralen :) Juist omdat jij je naamsverandering nu direct aan iedereen laat weten, zullen we zo gewend zijn. Ik vind het een leuke naam, goed gekozen Zoë!

Jessica -

Wat ontzettend stoer van je! En ik vind Zoë goed bij je passen, de betekenis past inderdaad helemaal bij wat je naar de buitenwereld wil laten zien! :)

Aeliane -

Gefeliciteerd Zoe (sorry, kan de puntjes niet vinden…haha)
Een schitterende naam die je zeker past. Geniet er van.
Liefs Aeliane

Zoë -

Thanks Aeliane! Ik moest iets hebben om het lastig te houden 😉 Waar ik voorheen altijd “zonder h!” moest zeggen, wordt het nu “met trema”! Hihi.

Hanneke -

Ik vond Marthe (met h) juist ook heel goed bij je passen omdat ik de naam (wat eerdere reactie ook al zei) juist associeerde met de sterke vrouw zoals je op me overkomt. Ik vind dat een stoere krachtige naam (die ik zeker niet koppel aan oorlog). Maar uiteindelijk moet je natuurlijk doen waar jij je goed bij voelt. Het allberbelangrijkste.
Het lijkt me overigens best ingewikkeld om dit overal te veranderen….

Zoë -

Het is niet ‘officieel’ veranderd. Daar betaal je veel geld voor. Eerst maar eens een testfase van een paar jaar aangaan 😉
Ik heette overigens dan dus Marte zonder h, hè 😉

Eva -

Ik vind het echt geweldig dat je zo jouw eigen gevoel nastreeft en het ook gewoon doet, je naam veranderen! Hele mooie keuze ☺️

Zoë -

Dank je wel Eva! Heftiger dan het klinkt in één zo’n artikel, over de gevolgen denk je eigenlijk nog niet echt na 😉

Cleo -

Interessant ook hoe ieder zijn eigen naam anders kan beleven. Door de associatie met jou heb ik ‘Marte’ als naam gezien voor een sterke, zelfbewust vrouw, iemand die zelf het heft in eigen handen durft te nemen! Zoals ook nu 😉

Zoë -

Haha, dat is dan wel ironisch te noemen inderdaad. Ik sluit niet uit dat ik terug ga naar Marte op latere leeftijd 😉

Nina -

Bizar, ik heb vannacht wakker gelegen vanwege hetzelfde probleem. Ik heb dit nog niet eerder gehoord of gelezen, tot nu. :)

Zoë -

Dat meen je niet! Dat kan geen toeval zijn…

Rosanne -

Wauw, wat bijzonder! Respect! En Zoë is prachtig :)

Zoë -

Dank je wel Rosanne, super lief!

Manja -

Oh Wauw! Wat een durf, je hebt een mooie naam gekozen Zoë :) Je bent de derde die ik ‘ken’ die zijn/haar naam veranderd heeft in een totaal andere naam.

Zoë -

Oh wauw, de derde al! Dan heb je interessante mensen in je omgeving!

Manja -

Mijn tante heeft het gedaan, maar ik ken haar niet anders dan Jeanet, kan me haar echte naam ook niet voorstellen haha. En een vriend van mn vriendje, ook hij is n echte Frikke. nou ken ik ze beide niet voor de naamverandering, maar kan me niet voorstellen dat ze ooit teruggaan.

Hielke -

Zoë,

Ik heb me in november 2011, bij het starten van een nieuwe baan, aan de wereld voorgesteld als Hielke! In mijn geval is Hielke al mijn tweede naam, naar 1 vd opa’s vernoemd, ik heb dus alleen van roepnaam gewisseld. En als uitleg gaf ik : Ik heb de eerste helft van mijn leven de ene opa geëerd, en nu eer mijn andere opa door zijn naam te dragen. Wordt ook volledig geaccepteerd door mijn ouders, inmiddels 76+ers, alleen noemen ze me nog steeds als voorheen ;-)(Over chille ouders gesproken <3 )
Maar ik leef nu een stuk gemakkelijker zeg….en de oplossing was uiteindelijk zo eenvoudig.

X Hielke

Zoë

Zoë -

Hi Hielke,
Mooi verhaal, dank voor het delen!
Fijn dat je collega’s je Hielke noemen :) En hoe gaat het met je vrienden? Kunnen zij eraan wennen of noemen ze je ook nog bij je oude naam?

jacques dankers -

zoe! helemaal goed past ook beter bij je, alleen weet ik de puntjes niet te vinden op mijn toetsenbord! 😉

Zoë -

Haha, ja ik moest wel IETS hebben om het nog een beetje lastig te houden 😉

Marieke -

Wat ongelofelijk stoer en dapper van je! Ik vind Zoë een geweldige naam!

Zoë -

Dank je wel Marieke! Lief!

Kathelijn -

Jeetje, Zoë, wat bijzonder! Ik vind je nieuwe naam heel mooi, en hoop voor je dat je je er gelukkig bij voelt!

Zoë -

Lief! Bedankt!
Ik hoop het ook 😉

Kimber - Reisgenie -

Ja!!! Dat is echt de perfecte naam voor jou! Ik vond je, gek genoeg omdat ik je alleen online ken, ook nooit een Marte. Heel tof dat je dit gedaan hebt!! Enne, Lou Niestadt is idd echt een held.

Zoë -

Haha, wat grappig! Denk dat ‘anderen’ dat een stuk sneller bij me hebben dan mensen die me al een tijd kennen met de naam Marte. Daardoor blijft het ook zo gek.
En Lou, ja, echt een held!!

Rachel -

Stoer wijf dat je bent!!! Prachtig hoe je naar je gevoel luistert, hoe je voelt dat deze naam niet bij jou past en door dat te accepteren er een naam wordt ingefluisterd. Zo moest het zijn. Heel mooi. Respect! Je zal je naam met trots dragen Zoë! Liefs X

Zoë -

Aaah zo lief Rachel! Dank je wel.
Wanneer gaan we werken / koffie drinken samen? Lijkt me zo gezellig!!

Eva -

Wat bijzonder, sterk en krachtig van je!

Zoë -

Dank je wel, Eva!

Esther Langendam -

Marte ik heb een belangrijk bericht gestuurd ivm verloten vrijkaarten Echoes of Woodstock 26 september 2015 in Het Paard van Troje Den Haag. Graag z.s.m. een reactie!

Reageer ook