Muziek om van te houden // Lana Del Rey

Ik kijk nog maar weinig video’s tegenwoordig, maar laatst zat ik weer eens, très old skool, naar MTV te kijken. En daar zag ik de prachtige video van Lana del Rey met Blue Jeans. Mocht je ‘m nog niet gezien hebben, kijk ‘m dan eerst even:

http://youtu.be/JRWox-i6aAk

Ik ben nog maar weinig onder de indruk van artiesten. Maar van haar stem, met de toepasselijke prachtige video, werd ik heel enthousiast: hoe ze met haar stem van hoog naar extreem laag schiet, haar retro sexy stijl, en de zeer toepasselijke video’s. Ze deed me denken aan Grace Slick – de zangeres van Jefferson Airplane, erg bekend van White Rabbit:

http://www.youtube.com/watch?v=WANNqr-vcx0

Wat een briljant nummer, nietwaar? Ik ging snel op onderzoek uit, en Lana Del Rey bleek nog twee andere video’s te hebben, die ik ook nog niet eerder had gezien:

http://youtu.be/cE6wxDqdOV0

http://youtu.be/Bag1gUxuU0g

Alle drie vind ik heel typisch en prachtig melancholisch. Voor het eerst in tijden keek ik weer met veel genoegen naar videoclips en luisterde ik 100 keer achter elkaar hetzelfde nummer. Ik was zo onder de indruk, dat ik even research ging doen in hoeverre deze stijl van haar wel echt was. Helaas werd mijn gedachte over haar dromerige leven, met hevige liefdes, een gebroken hart, James Dean, old bars and old stars, per direct afgebroken.

Lana Del Rey heet eigenlijk Lizzy Grant, is de dochter van internet-mega-tycoon Rob Grant, en heeft ‘gewoon’ getekend bij concern Interscope Records. Lana Del Rey bleek nep! Ik was in shock.

Ik moest even twee keer slikken. Toch jammer. Ergens had ik dus de stiekeme hoop dat dit soort mensen nog bestonden: nostalgisch en romantisch, alsof het ‘geluk van de ontdekking’ als vanzelf naar haar toe was gekomen. Helaas, ook Lizzy heeft gewoon heel hard moeten werken aan een ‘imago’ met papa’s geld. Een heel marketingteam heeft bedacht dat ze een jaren ’60/’70 uitstraling heeft, en ze gewoon keihard jointjes kan roken en toch dat prachtige stemmetje behoudt. Grace Slick my ass – ze bestaan niet meer!

En in mijn diepe teleurstelling bleef ik toch naar haar luisteren. Want eerlijk is eerlijk: ze heeft wel talent. Lana, Lizzy, hoe je haar ook wilt noemen, heeft een prachtige unieke stem. Daarnaast schrijft ze (deels) haar eigen nummers, en zijn de teksten ijzersterk. En vooruit: daar doe ik het dan wel voor. Toch ben ik wel erg benieuwd wie de echte Lana dan eigenlijk is…