M’n hart achterna gaan

Marte's Mindstyle hart

Vorig jaar december maakte ik het besluit: dit was het laatste evenement dat ik organiseerde. In ieder geval… voor nu. Ik organiseerde ieder kwartaal, voor twee jaar lang, een evenement vanuit Moderne Hippies. Iedere editie was in zekere zin succesvol; er kwamen op het laatst zeker zo’n 5000 mensen op af. Sommige mensen om me heen beweren dat ik “gestopt ben op m’n hoogtepunt”. En in zekere zin klopt dat wel. Sommigen beweren dat ik er een écht succes van had kunnen maken. Sommigen vinden dat ik het commercieel veel meer had kunnen uitbuiten. Wellicht had ik het zelfs maandelijks kunnen laten plaatsvinden en had ik een kantoor kunnen hebben met een paar man die voor me werkten. En had ik uiteindelijk in heel Europa deze evenementen kunnen doen. Als ik het had gewild, was het me waarschijnlijk gelukt. Ik had het kunnen doen, en toch deed ik het niet. Waarom?

Omdat een groot evenement organiseren, ieder kwartaal, enorm stressvol is voor één iemand om te dragen. Omdat ik daar doodongelukkig van werd. Omdat het totale concept niet meer klopte. En vooral: omdat ik merkte dat ik iets anders veel leuker vond. Ondanks dat ik misschien niet de beste tekstschrijver ben, merkte ik dat de online-wereld van Moderne Hippies veel meer bij me paste. Ik kon content creëren. Ik kon fotograferen. Ik kon een community bij elkaar brengen. Ik kon constant iets neerzetten waar ik blij van werd. En voor mij het belangrijkste: ik kon mensen stil laten staan en laten inzien dat het ook weer eens tijd was om aan hunzelf te denken. Puur door de boodschap van mijn website, gaat mijn lezer er iets mee doen waardoor hun eigen wereld en dus het geheel misschien net ietsje mooier wordt. Ietsje fijner, ietsje beter. Iets waar ik intens van kon en kan genieten en me deed stilstaan dat ik véél liever m’n tijd en geld investeerde in een online platform, eventueel met een vaste baan ernaast.

Ik begon het jaar daarom met het rondkijken naar vacatures en het solliciteren naar “echte banen”. Ik was het leven als zelfstandig ondernemer ook wel even zat, omdat ik twee jaar in flinke stress had gezeten. Zelfs de zakelijke wereld onderschat dat je aan één euro in feite 50 cent verdiend, en dat er cónstant investeringen blijven plaatsvinden om door te kunnen blijven gaan. Ik was niet alleen event manager; ik deed de sales, moest belastingzaken leren begrijpen en moest nog steeds een website bij blijven houden, waardoor je je eigen uitgever, redacteur, fotograaf en social media specialist wordt. Ik was moe.

Sommige vrienden die zo hard geloofden in mijn website vonden het doodzonde, het idee dat ik fulltime ergens anders aan de slag zou gaan konden ze zich niet bedenken, vonden ze raar en niet “meer” bij me passen. Ze dachten dat ik alles wat ik de afgelopen jaren had opgebouwd zomaar de prullenbak in zou gooien. Maar een andere combinatie wist ik eerlijk gezegd niet te maken. Anders kon ik toch niet leven? Mezelf onderhouden?

Voordat ik aan “het echte leven” (a.k.a. een vaste baan met één functie) begon had ik wel iets heel fijns op de planning staan: ik zou nog even een paar weken naar Thailand gaan. In Thailand had ik de tijd om even heel dichtbij mezelf staan, en bleef ik op een rustige manier doorwerken (sorry, ik haat het woord “bloggen”). M’n website, m’n kindje, had aandacht nodig en dat kreeg die. Ik maakte het echt m’n persoonlijke blog met nieuwe rubrieken die ‘echt Marte’ zijn. Juist doordat ik het wat rustiger aan deed, ging ik alleen maar dingen doen die ik leuk vond. En dat werkte; m’n unieke bezoekers stegen opeens per maand! Tijdens m’n verblijf daar leerde ik concrete doelen te stellen, juist doordat ik een beetje afgezonderd was en een weekje offline ging.

Gepaard met het doel leek er bij thuiskomst langzaam maar zeker opeens een droom uit te komen: ik zou misschien zomaar van m’n website kunnen leven! Een projectje hier en daar zou me meer zekerheid bieden, maar in de kern zou ik kunnen rondkomen van iets wat ik het aller- allerleukste vind. Datgeen wat me ook weer de optie geeft om uit te breiden en verder te blijven dromen.

Ondanks de grote successen van de evenementen, heb ik altijd naar m’n hart willen luisteren wat goed voelt. En dit voelde goed. Heel goed zelfs. Er komen genoeg downsides bij kijken, maar het grootste voordeel wint: ik deel m’n leven zo in, dat ik erachter kan staan wat ik op dat moment doe. M’n hart is mijn kompas en die geeft tot nu toe een richting aan waar ik alleen maar meer levensvreugde van krijg.

Ik heb het echt nog steeds niet altijd makkelijk. Sommige mensen denken dat ik een “droombaan” heb, en als je op de leukste persreisjes wordt gestuurd, kan ik me zo voorstellen dat dat zo lijkt. Het is een leven waar ik ook van droomde, die steeds iets normaler wordt, maar waar ik zeker niet minder dankbaar door ben. Ik heb heel hard gewerkt om te komen waar ik nu ben, ik heb énorm veel in moeten leveren of nog niet mogen meemaken doordat ik m’n eigen brood verdien (hallo, eerste auto? hallo, vakantiegeld? hallo, spaargeld?) en nog steeds ben ik er zeker nog niet helemaal.

Maar m’n hart wint. Door middel van m’n instinct, onderbuikgevoel en het luisteren naar m’n hart, weet ik dat ik content zal zijn met hoe ik mijn leven indeel. En dat vind ik een enorm voorrecht en énorm fijn. Het is iets wat sommige mensen doodeng vinden; ook mijn eigen omgeving gunt me vaak meer zekerheid en ‘comfort’. Ze zien mijn struggle van dichtbij. Ik kom er op mijn manier, ondanks dat mijn aanloop een stuk langer duurt dan “normaal”, en daar heb ik echt complete vrede mee. M’n dromen komen iedere week meer en meer uit. En ik kan er intens van genieten.

Ik wil niet als een ster klinken, maar toch zeg ik het: dit allemaal had niet zonder jullie gekund. En daar wil ik jullie nu, en voor de rest van m’n leven, heel erg voor bedanken. Voor alles wat ik nu al heb geleerd en heb mogen meemaken: dank jullie wel. Ik vind het leuk om mezelf te zien veranderen en jullie mee te nemen in dit proces, op mijn website. En ik hoop dat jullie me nog lang willen blijven volgen.

Fijn Pinksteren, neem wat rust en ga even offline. Je hebt gezien wat dat bij mij heeft opgeleverd 😉

Liefs, Marte

// Je kunt me volgen op InstagramTwitter, Facebook en Bloglovin’

28 reacties

Sabine -

Mooi stuk! Wat ik lastig vind is te bepalen wat mijn hart precies zegt :) In sommige dingen is dat duidelijk, maar bij dit soort grote dingen vind ik dat heel moeilijk. Ik zou ook graag iets willen doen wat ik écht wil, wat mijn passie is. Maar ik heb werkelijk geen idee. Elke keer denk ik weer wat anders maar nooit is het zo dat het helemaal goed voelt. En ik ben al 30… 😉

Zoë -

Zolang je er in ieder geval gaandeweg naar blijft luisteren, zit je op het goede pad denk ik. Ook al voelt ‘ie niet goed… Dan wordt later verklaard waarom je daar zat :) En hey hallo, je woont in Colombia! Een droom voor velen, denk ik :)

Sabine -

Ja alles gebeurt met een reden zeggen ze ook wel :) Haha ja op één of andere manier vond ik de beslissing om te verhuizen niet super moeilijk. Ik weet nu ook dat het eigenlijk niet zoveel uitmaakt waar je woont, want er komt altijd wel weer wat op je pad. Het punt is echt die passie vinden en doen wat ik wil doen. Misschien komt het ook door de eindeloze keuzes die er zijn. Maar ooit kom ik er wel uit hoor! :)

Annelies -

Yes! Ik ben happy met je beslissing en dat je gaat voor wat je hart, je gevoel, je gut-feeling je ingeeft!
Als je gegaan was voor een normal job ook fine maareh think of this, je gaat nu voor veel meer, veel groter. Haha het grotere geheel! Wat je zegt, jouw website, jouw blog, jij zelf! Allemaal een inspiratie voor velen, zie hierboven, zie je groeiende bezoekers aantal! Super en top dat je bereik zo groot is en wat belangrijker, de invloed als je dat zo mag noemen op je lezers die stilstaan bij dingen die jij aankaart. Stilstaan bij zichzelf! Dat is een prestatie Marte. Daar zorg jij voor, jouw website, jouw medebloggers!
Superblij dat je doorgaat! Love it!
Liefs Annelies

Marte -

ZO LIEF DIT. Alleen maar hartjes <3 <3

Eva -

Wat sla je de spijker weer op z’n kop met dit bericht! Ik zie jou echt als inspiratiebron en ben “blij” dat jij ook je onzekere momentjes hebt, want dan zie ik weer in dat het leven niet iedereen perfect afgaat. Door jou berichten durf ik steeds meer mijn eigen gevoel en mijn hart te volgen in mijn leven, super bedankt daarvoor!

Marte -

Wauw Eva, dat vind ik echt ontzettend fijn om te horen <3!!!
Ik denk ook echt, als je daarmee begint, je vanzelf een pad gaat bewandelen dat helemaal bij jou leven past en daarmee je omgeving/de wereld een stuk mooier en fijner maakt.
Jij bedankt voor je lieve reactie!

Sanne -

Wat mooi Marte! Ik hoop dat ik uiteindelijk ook mag vinden wat m’n hart wil…

Marte -

Dat is vaak nog het moeilijkste inderdaad… Ik hoor het veel mensen zeggen: “Ik wil wel m’n hart volgen, maar ik weet niet eens wat ‘ie zegt..”. Wat WIL ik eigenlijk? 😉
Goed luisteren naar jezelf en veel puzzelen! 😉

Sanne -

Klopt helemaal, het is best lastig om uit te vinden wat m’n hart zegt. Maar ik ben er druk mee bezig om daar achter te komen, dus hopelijk ga ik daar achterkomen… 😉

Daphne -

Ookal is het moeilijk, je hart volgen lijkt mij altijd de juiste keuze. Ik vind het heel knap dat je stil bent gaan staan bij waar jij gelukkig van wordt, en dat dat dus niet is het organiseren van de MH-markt. Dat is jammer voor de trouwe bezoekers van de markt, maar fijn voor ons lezers, want wat is de website de laatste tijd een bron van inspiratie: zo persoonlijk! Heel fijn dat je dit allemaal durft te delen. Dankjewel!

Marte -

Dank je wel Daphne, wat een lieve woorden!
Dat vind ik natuurlijk ENORM fijn om te horen!! 😉

Sjoerd -

Inspirerend. Keuzes maken is het allermoeilijkste wat er is, zeker als je werkt als zelfstandige. Je hart volgen klinkt vaak makkelijk, maar kom er maar eens achter welke kant hij op gaat. Mooi dat het jou is gelukt. Keep it up!

Marte -

Zeker eens! Dank voor je lieve reactie.

Stefanie -

Wat mooi geschreven! Doen waar je blij en gelukkig van wordt, dat is enige manier om iets vol te houden. Ik lees met heel veel plezier Moderne Hippies en verheug me er op je te ontmoeten 27 juni. Ik weet zeker dat ik geïnspireerd weer buiten stap!

Liefs,
Stefanie

Marte -

Jaa leuk Stefanie, tot dan!! :)

Manja -

Mooi geschreven Marte, uiteindelijk moet je altijd doen waar jij blij van wordt, waar jouw hart naartoe gaat. Dat betekent misschien dat je mensen teleurstelt of het niet volgens het boekje doet, maar je doet dan tenminste wel waar je hart ligt. Daar is heel veel moed voor nodig (en vasthoudendheid). Ik vind het altijd heel mooi om te zien hoe mensen zo zelfstandig iets kunnen opzetten, het kost zoveel energie. Ook al doe ik het zelf ook wel een beetje, ik kijk altijd op tegen mensen zoals jij.

Simone -

Heel mooi en open. Ik kan me goed voorstellen dat het vaak pittig is. Maar je hart wint altijd he:) Het klinkt alsof zo’n onzeker & avontuurlijk leven ook bij je past. Hoewel dat ook z’n mindere kanten heeft natuurlijk! Zelf ook nog steeds mee aan het worstelen. Het blijft een proces! Maar wel een leerzaam proces;) Liefs en ik vind je dapper en inspirerend!

Marte -

Grappig dat je dat zegt, “het klinkt alsof zo’n onzeker en avontuurlijk leven ook bij je past”. Dat denk ik ook, maar veel mensen in m’n omgeving gunnen me veel meer rust en zekerheid dan dit. Terwijl ik denk dat ik door deze onzekere tijd juist die zekerheid ga vinden, ooit 😉
Thanks voor je lieve reactie weer Simone <3

Helena -

Mooi Marte!
Je bent een grote bron van inspiratie.

Liefs

hester -

Ik kijk altijd echt tegen je op en je bent dan inderdaad voor mij het voorbeeld van iemand die al veel heeft bereikt. Ik vind het dan ook heel bijzonder dat je zo eerlijk durft te vertellen dat je zelfs als je “on top of the world” bent je twijfels blijft houden. Kiezen wat je echt voelt in je hart is denk ik de beste beslissing die je kunt maken, ipv luisteren naar wat anderen zeggen dat je zou moeten doen.

Marte -

Absoluut houd ik m’n twijfels! Ik kom er ook graag voor uit, omdat – zeker online – soms lijkt alsof alles geweldig en top gaat. Ik heb ook m’n onzekerheid, in m’n eigen leven en m’n zakelijke wereld, en ben blij dat ik dan ook veel herkenning tegenkom als ik er voor uit kom :)

Annicka Paloma -

Prachtig geschreven!! Nu begrijpt iedereen het vast beter, ik in ieder geval wel. Ik vind het echt super knap wat je tot nu toe allemaal al opgebouwd heb. Fijne pinkster, geniet van je offline dagen

Marte -

Thanks Annicka, lief! Jij ook! <3

Reageer ook