Puzzelstukjes

Het is zover: alle puzzelstukjes vallen in elkaar. Ik ben wegen aan het begaan die totaal lijken te kloppen met alles wat ik leuk vind om te doen. Ik ben 27 en ik denk dat ik (eindelijk?!) heb gevonden wat ik nog heel erg lang wil doen. En waar ik alleen maar meer in ga groeien. Misschien klink ik een beetje ‘oud’ hiervoor, maar let’s face it: ik ben een laatbloeier. Dat weet ik. Ik ben altijd jaloers geweest op mensen die verdomd goed wisten wat ze wilden in het leven.

Maar juist nu komt het allemaal bij elkaar, en lijkt het zo damn obvious te zijn! En het gekke gevoel van ‘alles gaat vanaf nu alleen maar mooier worden’ overheerst. Ik voel het aan m’n water. Ik weet ook nog niet hoe het allemaal zal gaan, maar vanaf nu klopt ineens alles wat ik in het verleden heb gedaan.

Dit jaar koos ik ervoor te stoppen met evenementen organiseren en me compleet te specialiseren in de online wereld. Ik wilde m’n kindje, mijn blog, beter maken; dus de eerste maanden gaf ik daar de complete aandacht aan. Dat ging zo goed, dat ik er opeens echt geld aan ging verdienen. Maar nog niet genoeg voor een stabiel en rustig leven; iets wat je nodig hebt om uiteindelijk weer verder te kunnen groeien, om nieuwe dromen waar te kunnen maken en een gezonde dosis aan veiligheid te kunnen ervaren. En alleen bloggen? Wil ik dat wel? Ik miste mentale prikkelingen, uitdagingen waarbij ik uit m’n comfort zone zou worden gehaald.

Ik begon blog workshops te geven en me in te zetten als freelancer in de online wereld, gespcialiseerd op het gebied van marketing en communicatie. En zo werd ik deze zomer benaderd voor een interim-klus. Een mogelijkheid om me verder te specialiseren, nog meer dromen werkelijkheid te maken. Een expert te worden op een gebied dat ik leuk vind! En waar ik toch alle ervaring die ik inmiddels op zak heb enorm voor kan gebruiken. Moderne Hippies bleef en blijft m’n kindje, maar ikzelf specialiseer me en ben zzp-er geworden in een wereld die ik enorm leuk vind. Ik breid uit, groei op andere gebieden.

De studies Media- en Informatiemanagement, Communicatiewetenschap en Persuasieve Communicatie gingen eraan vooraf. Mijn hemel, zelfs bij de eerste “studiekeuzetest” toen ik 14 was kwam er al “communicatie” naar voren. Lekker breed, totaal geen focus; dacht ik altijd. Ik begon tijdens m’n masterjaar een website, waar ik een boodschap kon overbrengen, een community kon opbouwen, m’n creativiteit én m’n social media verslaving in kwijt kon. Iets wat ik allemaal gewoon heel erg leuk vond om te kunnen doen. Toen ik wilde stoppen met evenementen organiseren vanuit Moderne Hippies, was het dit jaar tijd voor verandering. Maar een vaste baan-baan? Dat was toch iets waar ik aan zou moeten wennen en waarvan ik niet wist of het ‘mijn pad’ wel was.

Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen, maar ik weet het nu ik het meemaak: ik heb “het” gevonden. Dit wil ik doen en blijven doen. Mijn eigen media- en communicatiebureau, op zzp-basis, waardoor ik ook voor m’n blog kan blijven werken. Dit maakt mij gelukkig. Ik weet dat ik dit goed kan. Ondernemen, creativiteit, communicatie, community, social media: I love it all. En ik wil er alleen maar beter in worden. Ik wil een meerwaarde zijn bij mijn toekomstige klanten en op mijn beurt van hen leren. En toch biedt het me de ondernemende en persoonlijke vrijheid om te blijven sturen naar wat ik leuk vind. Om geprikkeld te blijven en nieuwe wegen in te gaan. Ik ben misschien wel busy as hell, maak als blogger al 24/7 werkuren en gooi daar nu een flinke schep bovenop, maar in de kern…: ben ik gelukkig! Dit is waar ik wil zijn! Dan maar wat minder slaap, maar wel een optimaal ingevuld leven.

Ik vind het zo belangrijk om door te blijven groeien, altijd te blijven leren en uit m’n comfort zone te stappen. Tegelijkertijd is dit de ideale mix om zakelijk te groeien en toch m’n persoonlijke vrijheid te behouden. Het past bij me.

Ik realiseer me maar al te goed dat het iets unieks is, om iets te vinden waar je én je geld mee kunt verdienen én gelukkig van wordt. Ik heb er 27 jaar over na moeten denken en heb enorm veel pieken en dalen gehad op de weg naar dit lightbulb-moment. Maar aangezien ik er nu ben, vind ik dat jullie niet meer dan het recht hebben om te weten dat ik ook heel erg lang zoekende ben geweest. En dat ik het naar mijn idee nu eindelijk gevonden heb. Ik heb de tijd genomen en sommige mensen konden er naar mijn idee niet op wachten totdat ik er eindelijk zou zijn. Toch kon ik het niet sneller doen. En dat is ook meer dan prima. Want ik ben er gekomen, op m’n eigen tijd en op m’n eigen manier.

Geduld is een schone zaak. Alles komt zoals het gaat, jaren gaan voorbij waarbij je fouten maakt, heel veel leert en heel veel bedenkt wat je níet wilt doen. En laten we niet vergeten wat we onszelf aandoen door die verdomde vergelijkingen: de een doet het altijd beter, lijkt altijd meer werk te kunnen verrichten en lijkt altijd 10 stappen verder te zijn dan jij. Maar eenmaal als je op een punt bent gekomen dat je denkt te zijn waar je wilt zijn, blijft luisteren naar wat goed voelt en welke kant jij (puur jij!!) op zou willen gaan… Komen allerlei aspecten in je leven ‘opeens’ bij elkaar. En houden die vergelijkingen op. Dat is jouw pad namelijk helemaal niet. Precies wat je nu doet, dat is waar je moet zijn.

Zoals Steve Jobs zou zeggen, kan ík nu (pas) zeggen: “I was connecting the dots” (kijk die speech!). En nu het bij elkaar is gekomen, is het niet meer dan logisch… Gek hoe dat werkt, toch?

https://www.youtube.com/watch?v=UF8uR6Z6KLc

PS Door die drukte wil ik weer een regel terugbrengen die ik in 2012 had op deze site: in het weekend? Géén artikelen. Even geen werk. Even geen computer of laptop. Af en toe een telefoon-detox. Heerlijk. Daar zijn we immers allemaal een beetje hippie voor. In het weekend mogen we leven. Hell, moeten we LEVEN! Amen. Die regel is terug.

26 reacties

Marlon -

Volgens mij was gisteren de site offline toen ik mijn reactie plaatste, dus hierbij nog een poging.

Wat goed dat je je weg, je passie, gevonden hebt. Ik vind het heerlijk om te lezen wanneer iemand zijn droom leeft, wanneer de dingen kloppen en klikken. Top!

Ik ben 28 en ernstig ziek geweest. Waar mensen om me heen bezig zijn met huisje-boompje-beestje en een leven opbouwen, lijkt mijn leven voor de buitenwereld stil te staan. Ik ben namelijk bezig met herstel: leren lopen, zelf een glaasje water halen in de keuken of een boek lezen. Voor vele mensen is het een horrorscenario, zo ziek zijn dat je niets meer kan (voor mij soms ook hoor), maar deze ‘stilstand’ geeft mij de kans te bepalen wat ik belangrijk vind in het leven, te bedenken wat mijn dromen en doelen zijn. En daarin lijkt het soms alsof ik mijlen voorloop op vele anderen. Het is allemaal relatief…
Ik probeer me niet met anderen te meten en voor de momenten dat ik toch in die valkuil lijk te donderen, probeer ik wat van mijn favoriete quotes en spreuken te herlezen (ja, hoe cliché hè, ik ben helemaal into quotes). Ik wil er graag twee delen:
“A flower does not think of competing with the flower next to it. It just blooms.”
“It might take a year, it might take a day
But what’s meant to be will always find its way.”

Ps. Ik volg je blog met veel plezier!

Zoë -

Wauw Marlon, dank voor het delen van je persoonlijke verhaal. Wat ben je dapper & sterk! Ik kan me enorm goed voorstellen dat je alles erg goed kan relativeren en erg veel leert van deze periode van je leven. Hier ga je sowieso enorm veel van meenemen in je toekomst inderdaad!
En over die quotes: I love them too!
Houd je zo sterk & super dank voor het volgen van m’n blog. Ik voel me vereerd! Sterkte!

diana -

mooi om te lezen dat je nu gevonden hebt wat jou gelukkig maakt. en zo oud is 27 helemaal niet. eigenlijk vind ik het nog best wel jong voor wat je nu al bereikt hebt!

ik was 23 en dacht alles voor elkaar te hebben. goede baan, mooi huis, getrouwd. zegmaar het leventje waar de meeste pas later aan toe komen. na een paar jaar bleek al dat het verre was van wat ik zelf eigenlijk echt wilde. nu ben ik ook 27 en sta ik waar de meeste op jonge leeftijd staan. ik geen flauw idee wat ik ga doen met mijn leven. laatste tijd merk ik dat ik het bloggen ook echt geweldig vind en ook zeker een leven als fulltime blogger zou willen. ik hoop (en werk er kei hard voor) dat me dat uiteindelijk gaat lukken. in de tussentijd.. tja, geen flauw idee. ik zie wel wat op mijn pad komt.

Zoë -

Wauw, mooi verhaal! Het ‘gewoon maar zien’ is misschien ook wel de beste houding; met verwachtingen worden we vaak alleen maar teleurgesteld. Toch is enige richting, in de vorm van dromen concretiseren naar doelen, wel aan te raden. Zo kan je gelijk zien of je een kant opgaat die goed voelt! Maar.. Ik zie je bij de blog workshop, toch? 😉 Dat is ook al een vet goede stap in de juiste richting natuurlijk!

Renske -

Fantastisch dat je zo hebt gevonden waar je zoekende naar was. En inderdaad, geen spijt hebben van de bewandelde weg en de keuzes die je maakte; die maken wie je nu bent en waar je nu staat. Ik wens je veel succes en ben stiekem niet zo stiekem heel blij dat Moderne Hippies blijft bestaan 😀

Zoë -

Hahaha, TUURLIJK blijft MH bestaan! Wat dacht je?! 😉 Ik denk dat ik een bloggende oma ga worden!

Samantha -

ook veel herkenning! al ben ik er nog steeds niet uit wat ik nou echt wil…tien jaar werkervaring en een mbo diploma dus de papieren zijn niet indrukwekkend,veilige haven van mijn baan waar ik nu al 10 jaar werk…maar ik ben 27 en wil toch eigenlijk iets waar mijn hart ligt!..moeilijk dus ik blijf je volgen voor tips! ps. van het weekend ERIN houden!xx samantha

Zoë -

Hihi, thanks voor de support!
Dapper dat je er in ieder geval voor uitkomt. Ik snap je twijfels heel goed en het is ook heel lastig uit een ‘zone’ te stappen die je bekend is; je weet immers niet wat er komen gaat. Probeer eerst eens te bedenken wat je dan zo graag anders zou willen zien, of wat je echt heel leuk vindt om te doen? Misschien kan je daar ooit wel (een deel van) je beroep van maken, net als ik!

Laura -

Zo herkenbaar! :) Je lijkt zo op mij. Maar dat wisten we al. Ik heb zo’n beetje precies jouw pad bewandeld. Ook 27 nu, ook fulltime blogger en daarnaast ook een media/marketing/communicatiebureau. HIGH FIVE for happiness! :)

Zoë -

HIGH FIVE sis! Hoogste tijd voor Amarula baby, my gosh, hoogste tijd!!!

Sabine -

Heel mooi! En oud??? Ik ben 30 en herken mezelf heel erg in dit proces. Met de jaren kom ik er steeds beter achter wat ik écht wil en ook bij mij blijkt dat de weg daar naartoe een heel goede was. Nu ben ik heel tevreden met wat ik allemaal doe, maar ik heb nog steeds niet dat lichtje dat gaat branden en zegt: dit is hét! Soms denk ik het zeker te weten, maar dan ga ik toch weer twijfelen. Dus ook op mijn 30ste ben ik nog steeds zoekende, maar ik voel dat ik steeds dichterbij kom… en zoals je zegt: alles komt met de jaren en ook dit komt vanzelf!

Zoë -

Hey Sabine,
Thanks voor je lieve reactie. Dat is helemaal waar, hoor! Ik heb ook zeker weten mensen in mijn omgeving die ouder zijn en nog steeds hartstikke zoekende zijn. En dat is ook helemaal niet erg. Toch lijkt het soms zo over te komen dat sommigen het op jongere leeftijd al ervaren, en dan voelde ik me soms zo ‘lost’. In feite maakt de leeftijd uiteindelijk ook helemaal niet uit; we mogen van geluk spreken als we ‘het’ überhaupt vinden!

Krista -

Hi Zoe!!!super fijn om te horen dat je eindelijk weer waar je blij van wordt en dat je het gevoel hebt dat alles klopt! Ik ben een paar jaar ouder dan jou en ik ben nog steeds zoekende 😉 ..maar ik heb er vertrouwen in dat ook ik uiteindelijk weet waar ik ECHT blij van word. Eerst blij worden met mezelf lijkt me het verstandigst op dit moment :) Fijne blije dag vandaag!X

Zoë -

Dat klinkt super wijs en is super goed! Dat is zeker de eerste stap, daar ben ik heilig van overtuigd (http://www.modernehippies.nl/inspiratie-charlie-chaplin-op-het-moment-dat-ik-van-mezelf-begon-te-houden/). Liefs!

Annemarie -

Mooi geschreven, Zoë! Hier nog zo’n laatbloeier maar stapje bij beetje wordt dat pad steeds meer helder.. Gek hoe dat werkt! Universum doet gewoon z’n werk en ja, daarvoor stoot je heel vaak je hoofd maar als je terugkijkt was het het allemaal zo waard! Succes met gelukkig zijn, zalig is dat he? En ja, ik wil ook mee sparren met Anouk erbij ;-). Liefs

Zoë -

Hahaha, jaaa! Gezellig!

Anouk -

Leuk! It’s a date girls 😉

Jessica -

Mooi geschreven! En ik vind je helemaal niet ‘oud’ dat je nu weet wat je wilt hoor 😉 Heel mijn omgeving piekert zich suf over wat ze met hun toekomst willen. Ik (23) probeer zo veel mogelijk in het heden te leven: vandaag/dit jaar word ik vrolijk van mijn huidige job, maar misschien gooi ik over vijf jaar wel het roer geheel om en word ik van ander werk happy. Keep up the good work en blijf energie en tijd steken in het ontwikkelen van jezelf en je werk :) En in het weekend: enjoy! 😉

Zoë -

Thanks Jessica! That’s the way to go :)
Ik was ook happy met waar ik was toen ik 23 was, maar het plaatje klopte nog niet helemaal.

Anouk -

Tof meis! You will love it, ik word ook al jaren blij van die combi! Laten we keer wijntje doen en sparren, liefs!

Zoë -

Aaah, jaaa! Leuk & lief!

Manja -

ooooohh wat spannend en goed van je! En 27 vind ik jong hoor om dan al te weten wat je voor altijd wil blijven doen 😉 Wat een rust zal het je geven, ondanks de drukte. Weet je en als je over 3 jaar denkt, toe aan iets anders, dan is dat ook goed toch? Als je nu maar weet wat je nu wil!

Zoë -

Helemaal mee eens Manja! 😀

Reageer ook