INSPIRATIE

Chanou’s Gedachtegoed // Tevredenheid

Chanou 3

Tevreden en ultiem gelukkig zijn. En dan bedoel ik: echt tevreden met wie je bent, je baan, je geliefde en hoe je eruit ziet. Het ultieme geluksgevoel. Wie voelt dat nou eigenlijk constant? Als je al je Facebookvrienden moet geloven: iedereen! Maar dat is toch too good to be true?

Facebook wordt in mijn ogen steeds meer een geïdealiseerd beeld van de werkelijkheid. Het gaat een beetje dezelfde kant op als de modetijdschriften. Er wordt een schoonheids-, en in dit geval levensideaal gecreëerd, maar dit is niet realistisch. Dat weten we allemaal. Niemand voelt zich dag-in-dag-uit geweldig. Maar waarom doen we dan allemaal op Facebook alsof dat wel zo is? Je ziet voornamelijk alleen de wonderschone, blije, geweldige momenten en foto’s van mensen. En het erge is, ik doe daar zelf ook aan mee. De zonnige festivalfoto’s met grote glimlach op mijn Facebook vertellen niet dat ik me eigenlijk superklote voelde en vol liefdesverdriet rondliep op dat festival. Doordat alleen de positieve dingen worden gepost ontstaat er bij iedereen een vertekend beeld van een ‘ideaal’ leven. Ik wil niet zeggen dat mooie momenten die worden gedeeld niet echt zijn, integendeel. Juist door de lows and off days kan iedereen extra genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. En natuurlijk wil je dat allemaal delen. Want wat zijn er tegenwoordig superveel manieren om te genieten. De mogelijkheden en kansen die je krijgt om alles uit het leven te halen zijn oneindig en dat vind ik heel waardevol.

Maar ik mis het complete plaatje. Waar zijn alle andere pure emoties? Het lijkt alsof bijna iedereen blijft zoeken naar meer, beter, sneller en mooier. In welke vorm dan ook. Deze behoefte wordt denk ik getriggerd door social media. Je wordt overspoeld met fantastische, positieve prikkels van iedereen en geweldige belevenissen. En het is logisch dat je gaat denken ‘Dat wil ik ook. Allemaal!‘ Het woord ’tevreden’ vervaagt hierdoor volgens mij heel langzaam uit de vocabulair van alle lieve, geweldige mensen. Die allen op hun eigen manier juist tevreden zouden moeten zijn met zichzelf en het leven dat ze leiden. Ik vind het zonde dat er zoveel onzekerheid en twijfel bestaat. Maar ik geef toe, ik voel het zelf ook.

En wat denk je van de liefde? Het aantal break-ups blijft maar stijgen. Zal dit ook komen, omdat men de druk voelt alles uit het leven te moeten halen en geen prioriteiten meer kan stellen? Dat je door al die mogelijkheden niet meer tevreden kunt zijn met wat je hebt en wie je bent? Dat is toch zonde! Ik denk dat veel mensen die op een dag de balans gaan opmaken over het geluk in hun leven, terugkijken en denken ‘dat was toch wel een geweldige tijd, met die persoon had ik het eigenlijk ontzettend getroffen‘. Zonde dat dit besef er op het moment zelf niet altijd is en er zoveel relaties stuklopen. Het lijkt alsof het gras altijd groener is bij een ander, maar we zouden meer uit moeten gaan van onze eigen krachten. Vaker tevreden zijn. Iedereen is namelijk uniek en bijzonder.

Laat het pure, echte gevoel weer eens wat vaker zien aan elkaar. Laten we onszelf niet meer meten aan en vergelijken met al deze ideale facebooklevens. Angsten, verdriet en off days, het hoort er allemaal bij. En het is ok. ‘You can’t appreciate the sunshine if it’s never raining’.

Liefs,
Chanou

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.