Zelfkennis & -ontwikkeling: mijn eerste coachtraject

Een maand een coachtraject ingaan. Wat levert dat op en waarom zou je het doen? Ik deed de test.

Het oriëntatiegesprek

“Ik heb niet echt een probleem”, was het eerste wat ik zei tijdens mijn oriëntatiegesprek met een van de coaches van GORTcoaching. “Coaching hoef je ook niet te doen als je een probleem hebt,” was de reactie, “een coachtraject ga je in voor bewustwording en persoonlijke groei, het vergroten van je zelfvertrouwen en het exploreren, ontwikkelen en toepassen van je eigen mogelijkheden – zowel in je werk als in je privéleven.”

We raakten aan de praat over het taboe rondom coaching in Nederland. Waarom moeten we toch altijd denken dat er iets mis moet zijn, voordat we de verdieping in kunnen gaan? Er zijn áltijd zaken waar we aan kunnen werken, toch? Een coach kan je bijstaan om sneller te groeien, te ontwikkelen en meer uit jezelf te halen. Wie ben je? Waar heb je moeite mee? Wat kan voor jou helpen?

Tijdens het gratis oriëntatiegesprek kwamen er langzaam maar zeker twee onderwerpen naar boven, waar ik wel aan zou willen werken: 1) het onderscheid leren maken tussen werk en privé. Wanneer werk je niet als je persoonlijke leven inmiddels ook je baan is geworden? En hoe stel ik me zakelijk op als mensen je privé zo goed (denken te) kennen? En 2) het gevoel dat ik niet kan ‘aarden’ in Nederland en meer mezelf ben als ik in Zuid-Afrika woon. Hoe kan ik afscheid nemen van die heimwee? Moet ik dat eigenlijk überhaupt wel doen?
Eigenlijk twee totaal verschillende onderwerpen, or so I thought.

mijn-eerste-coachtraject-3

Mijn fantastische coach

Over werk & privé

De gesprekken over werk en privé werden praktisch ingezet, waarbij ik onder andere ‘the wheel of life’ moest invullen. Dit is een mooi instrument om te kijken naar de verschillende contexten in je leven. In acht contexten (welgezegd: huis/omgeving, gezondheid, werk/carrière, persoonlijke ontwikkeling, vrienden en kennissen, partner(relatie), financiën en plezier en ontspanning) werd voor mij duidelijk waar ik wel tevreden over ben, en waar minder. Wat me veel energie kost, en wat me veel energie geeft. En welke context ik belangrijk vind. Gedurende de sessies stelde mijn coach me constant scherpe vragen en werd mijn wheel steeds duidelijker.

Point blanc krijg ik veel energie van mijn werk/carrière, mijn partner en van persoonlijke ontwikkeling. Het mooiste inzicht, voor mij, was dat Moderne Hippies er voor mij voor zorgt dat ik constant aan het reflecteren ben; constant bezig ben met het nu, wat ik wil creëren, wat me verdieping en levensvreugde geeft. Moderne Hippies blijkt een perfecte tool te zijn voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik pak het zakelijk goed aan, heb doelen waar ik naartoe wil werken, maar ook ideeën meegekregen waar ik achter de schermen met concrete to do’s, testjes en theorieën mee verder kan.

Extra confronterend natuurlijk, was het gebied wat me energie kost. In de winter: m’n gezondheid – als Kno-patiëntje loop ik altijd rond met een snotneus en voel ik me vaak ‘niet zo lekker’ – m’n vrienden en kennissen -die me een gevoel van extra geplande agenda’s en druk-druk-druk kunnen geven – en een stukje plezier en ontspanning – dingen doen die me plezier geven; op avontuur gaan, het liefst met een zonnetje erbij, doe ik eigenlijk te weinig of níet in Nederland.

En dat alles staat eigenlijk haaks op het verlangen om in Zuid-Afrika te willen wonen. Al is het maar deels.

mijn-eerste-coachtraject-1

Oefeningen doen

Over Zuid-Afrika

Dat is precies waar ik vorige week deze video over maakte. Sinds ik zes jaar geleden in Zuid-Afrika in aanraking kwam met een levensstijl die ongepland, natuurlijk en avontuurlijk is, ben ik niet meer volledig content met de levensstijl in Nederland. Bij terugkomst kwam ik in een omgekeerde cultuurshock terecht, waardoor het verlangen naar deze levensstijl altijd erg groot is gebleven. Ik hoef niet te emigreren, dat weet ik wel, maar hoe kan ik Zuid-Afrika ooit eens afsluiten en niet zo (over)romantiseren?

Precies door het niet te doen. In de tweede sessie werd daar vooral heel veel over gepraat; fijn, want je hebt een gesprek die er compleet toe doet en waarbij je binnen vijf minuten de diepte ingaat. Daar houd ik van.

In plaats van dat het enkel over mij ging, nam mijn coach me ook mee in háár persoonlijke traject. Ze herkende mijn verlangen naar een ander land, weg van enkele normen en waarden die wij gewend zijn, het ontmoeten van verschillende culturen en een andere levensstijl, als geen ander: ze had het precies zo gehad, maar dan met haar eigen grote liefde: China. Toen ze me vertelde dat ze op een gegeven moment had besloten China te omarmen als een deel van haar identiteit, als iets wat simpelweg bíj haar hoort, wat zij ís en daardoor haar werksituatie dusdanig had aangepast om het constant te kunnen blijven betrekken, dacht ik: ja, dát is wat ik ook zou moeten doen. Noem het digital nomad life, noem het remote working, dat is iets wat ik altijd vanuit de hele wereld wilde kunnen doen, maar misschien wel bewust meer vanuit daar moet bekijken. En misschien moet ik Zuid-Afrika nóg wel meer betrekken in m’n werkende leven, door andere projecten aan te grijpen die daarmee te maken hebben. Waarom niet?

Ik moet Zuid-Afrika niet meer bekijken vanuit een bepaald verlangen of mijmerende heimwee; dat is net wat ik er zelf van maak. Ik weet dat het altijd een onderdeel van mij zal zijn en dus is het beter om mijn ‘dubbele identiteit’ te omarmen, of misschien zelfs wel te vergroten.

En dan?

En wat moet je dan, na enkele sessies en heel veel stof tot nadenken? De combinatie van de sessies zorgden voor een plaatje met onderwerpen die veel meer met elkaar te maken bleken te hebben dan ik eigenlijk stiekem dacht. In een mum van tijd kreeg ik een boost van zelfkennis en -ontwikkeling. Ik vond de sessies verslavend, omdat ik het ontzettend leerzaam vond voor m’n eigen weg. En dat is precies mijn ervaring: een coach helpt je op weg, waar jij de weg niet altijd even helder kan zien of soms niet eens bewust bent van het feit dat er een weg ís.

mijn-eerste-coachtraject-2

Het mooie huis waar mijn coachingssessies plaatsvonden

Ik deed mijn coachtraject bij GORTcoaching, een specialist in individuele coaching en teamcoaching. Ze bieden allerlei verschillende vormen coaching aan, met coaches over het hele land. Je kunt via de website een gratis oriëntatiegesprek inplannen. Als je na het gratis oriëntatiegesprek start met coaching en via fan[at]gortcoaching.nl aangeeft dat je via Moderne Hippies bij GORTcoaching terecht bent gekomen, krijg je een leuk cadeautje!

Meer weten over GORTcoaching? Check dan de website.

Meer inspiratie opdoen? Check dan de tag ‘verdieping‘ en check onderstaande video over het inzicht dat dit coachtraject mij heeft gebracht (Engelstalig):

https://www.youtube.com/watch?v=0FxYBwobHCU

Je kunt mij persoonlijk volgen op Instagram en YouTube.
Je kunt Moderne Hippies volgen op Facebook, Instagram, YouTube en Twitter.

review

3 reacties

kim -

Wat een mooi artikel Zoe!

Debby -

Had je video al gezien ja, interessant! Lijkt me gaaf om eens te doen.

M. -

Oh Zoë,
Dit is zó herkenbaar. Ik ben in 2014 gaan backpacken in Australië, voor onbepaalde tijd. Geen idee hoelang ik weg zou blijven. Of het 3 maanden zou zijn, een half jaar.
Uiteindelijk heb ik er maar liefst 1 jaar rondgetrokken; werken, reizen, werken, reizen. Precies net zo lang totdat m’n visum afliep. In het vliegtuig terug naar Nederland heb ik harder gehuild dan op Schiphol bij vertrek.
Eenmaal terug heb ik een return-culture shock gehad, incl. depressie.
En nog steeds, voel ik me anders dan leeftijdsgenoten, klasgenoten enz. Ik heb het gevoel dat ik veel meer levenservaring heb en daardoor ook anders in het leven sta. Ik vraag me ook af of ik de juiste studie heb gekozen… Ik heb geen echte passie of iets.. en hoe kom je daar dan achter vraag ik me af.
Dit artikel slaat de spijker op de kop. Ik ga binnenkort naar een zelf-ontwikkelingsevent. En ik denk dat dit ook wel wat voor mij is.
Fijn dat je dit wilde delen :)

Reageer ook