Project Portugal // #2 Toevallige ontmoetingen

Don’t let your dreams be dreams is het motto van mij en mijn vriend, al voor we elkaar kenden. Drie jaar later is dat precies wat we samen gaan doen: we timmeren aan de weg om een eco-project op te starten in Portugal. Buiten leven, eten uit eigen groentetuin en dichtbij de zee wonen, is ons doel. Een ruïne op een afgelegen stuk land aan de Portugese zuidkust kopen en herbouwen, is niet iets dat je iedere dag doet. Zeker niet als het betekent dat je eerst keihard moet werken om alles te financieren. Toch is dit precies wat we deden en we wouldn’t want it any other way. In deze blogserie vertel ik jullie ons verhaal en laat ik jullie zien wat er komt kijken bij het realiseren van zo’n grote droom. Opdat het vele Moderne Hippies mag inspireren!

In mijn vorige blog las je over onze zoektocht naar ‘de plek’ en hoe we die vonden. Wat ons nu restte was een stukje bouwgrond vinden, van ongeveer een hectare groot. De binnenlanden van Portugal zijn zomers droog en warm, en er is veel waterschaarste. Die vielen dus af. Het gebied aan de Westkust van Zuid-Portugal, de Costa Vicentina, is een beschermd natuurpark. Dat maakt dit gebied prijzig en bovendien is het bijna onmogelijk om toestemming te krijgen om te bouwen. Daarnaast wilden we het liefst omgeven zijn door andere inspirerende eco-projecten, voor het communitygevoel. Je begrijpt, dat stukje bouwgrond vinden, dat bleek niet zo gemakkelijk.

Met dat idee reden we op hete zomerdagen van de westkust naar het binnenland, naar de zuidkust en terug. Over slingerwegen met haarspeldbochten, onverharde wegen met gaten en verlaten snelwegen. Uren zochten we naar makelaars die altijd precies gesloten waren wanneer wij informatie wilden opvragen en probeerden we in de meest afgelegen, dorre en droge stukken grond die te koop waren het goede te zien. Maar echt voelen deden we het niet. Niet zoals we het voelden aan de kust, in de groene valleien en in de Zuid-Portugese dorpjes met prachtige kleurrijke bloemenstruiken en blauw-witte huizen. We besloten uiteindelijk om rivieren te volgen op zoek naar handgeschreven bordjes met ‘vende-se’. Ons Portugees was echter niet zo best en de grondbezitters spraken bijna geen Engels. Toen we de rivier van Odeceixe landinwaarts volgden, werden we voor het eerst enthousiast. Er was water, koelte, groen en aan de oevers van de rivier waren verschillende eco-projecten én Portugese families gehuisvest. We hadden nog steeds geen concreet plan, maar ons idee kreeg steeds meer wortels.

Op een zomeravond in augustus staakten we onze zoektocht en bezochten we een muziekfestival in de haven van het pittoreske kustdorpje Arrifana. Mischka trad op en wij werden helemaal blij van zijn pleidooi over gezond leven in ‘more greens’. We spraken diverse locals die we inmiddels kenden en genoten van de sfeer, de muziek en de zonsondergang, toen een meisje met blonde krullen op ons afstapte. Een compleet willekeurige ontmoeting, die meer betekent in dit verhaal dan ik ooit had kunnen verzinnen.

Dit meisje, Eveline, bleek Nederlands en had toevallig die ochtend mijn blog gelezen. Hoewel, toeval bestaat niet toch? Ze herkende mij en mijn vriend aan onze bos blonde krullen en de blogpost die ik schreef over onze minicamper. Enthousiast als we waren over land kopen in de omgeving, deelden we onze plannen met haar. Waarop zij voorstelde om eens langs te komen bij de eco-camping, waar zij die zomer als vrijwilliger werkte. Deze eco-camping bleek ook nog eens in het gebied rondom de rivier van Odeceixe, dat we een paar dagen daarvoor hadden ontdekt. We wisselden gegevens uit en spraken af om eens langs te komen en de eigenaren van het project te ontmoeten.

Over twee weken online: Project Portugal #3!

Deze blogserie is geschreven door Iris. Iris is een Moderne Hippie met een down-to-earth, maar ambitieuze leveninstelling. Als gepassioneerd reizigster met een voorliefde voor de zee, had ze altijd al het gevoel dat haar simpele, maar knusse thuis zich aan de buitenlandse kust zou bevinden. Ze haalt voldoening uit hard en toegewijd werken, het liefst met de handen in de aarde, diepgaande gesprekken met gelijkgestemden en alles wat te maken heeft met duurzaamheid. Werkzaam als freelance yogadocente, tekstschrijfster en redacteur voor onder andere Yoga Magazine. Haar avonturen staan momenteel on hold, om in Nederland samen met haar vriend haar eco-project onder de Portugese zon bij elkaar te sparen.

Meer inspirerende artikelen vind je hier!
Je kunt Moderne Hippies volgen op Facebook en Instagram.

1 reactie

Zoë -

Hoe leuk om te zien dat je like-minded mensen online kan ‘ontmoeten’, maar vooral offline zo zijn vruchten afwerpt!

Reageer ook